Aliis enim eſſe qͣꝫ ſibi diuitem/ preſtat. vt iſte erat/ qͦtempore famis cibum a vidua petēbat/ largiturus ei-vt idria farine per trienniū ⁊ ſex menſes nō deficeret⁊ ad quotidianos vſus/ olei vas vidue inopi ſufficeret ac miniſtraret. Merito ibi volebat Petrus eſſe/vbi iſtos videbat. Merito in monte cum Chriſto ingloria apparuerūt/ quia ⁊ ip̄e pauper factus eſt/ cumdiues eſſet. Hullum ergo aminiculū preſtant diuitiead vitam eternā. Quod euidenter dn̄s demonſtrauit īeuangelio/ dicens. Beati pauperes. qm̄ veſtrū eſt regnū dei. Beati qui nūc eſuriūt ⁊ ſitiūt. qͥ a ſaturabūt̉.Beati qui nunc fletis. quia ridebitis.Itaqꝫ paupertatem/ famem/ dolorē/ que putanturmala/ non ſolum impedimento non eſſe ad vitā beatam/ ſed etiam adiumento/ euidentiſſime pronunciatum ē. Sed ⁊ illa que videntur bona/ diuitias/ ſatietatem/ letitiam/ expertem doloris/ decrimento eſſe ad fructum beatitudinis/ dominico declaratum iudicio liquet. cum dicitur. De vobis diuitibus. qui habetisconſolationem veſtram. De vobis qui ſaturati eſtisquia eſurietis. Et illis qui rident. quia lugebunt. Sicergo non ſolum aminiculo non ſunt ad beatam vitā-corporis aut externa bona/ ſed etiam diſpēdio ſunt.Inde enim beatus Habuthe etīam cum lapidaretur adiuite. quia pauper ⁊ infirmus/ aduerſum opes regias ſolo erat affectu ⁊ religione diues. vt pecunia regali non commutaret paterne vinee hereditatem. eoqꝫ perfectus/ quia ſanguine proprio defenderet iuramaiorum ſuorum. Inde quoqꝫ miſer achab etiam ſuoiudicio. qui pauperem necari fecerat/ vt eius poſſideret vineam.Capitulum ſextum Duas habens partes.

45 2