Quid Aaron? Rn̄ beatiorē ſe credidit/ qͣꝫ tunc/ qn̄ medius ſtetit inter viuos ac mortuos/ ⁊ obiectu ſui ſtatuit mortem/ ne ad viuorum tranſiret agmina a cadaueribus mortuorum? Quid de puero Daniel loquar-qui tam ſapiens erat/ vt inter leones fame exaſperatos/ nulla beſtialis ſeuitie frāgeretur formidine? Itaalienus a metu/ vt poſſet epulari/ nec vereret̉ ne adpaſtū exemplo ſui feras prouocaret? Eſt ergo ⁊ ī dolore virtus. que ſibi bone ſuauitatem exhibeat conſcientie. ⁊ ideo indicio eſt/ ꝙ non minuat dolor virtutis voluptatem.Capitulum quintum Duas habens partes.Icut ergo nulla v̓tuti deceſſio beatitudinis perdolorem/ ita etiā nulla acceſſio per voluptatemcorporis aut commodoꝝ grā. De quibꝰ pulchre apoſtolꝰ ait. Que mihi lucra fuerūt/ hec duxi ꝓpter Chriſtū detrimenta eſſe. Et addidit/ ꝓpter quē ōīa damna duxi. ⁊ eſtimo vt ſtercora. vt Chriſtū lucrifaciā.Deniqꝫ Moyſes damnum ſuū credidit theſauros eſſegyptioꝝ. ⁊ obprobriū dn̄ice crucis p̄tulit. nec tuncdiues/ cū abundaret pecunia. nec poſtea pauper/ cumegeret alimento. niſi forte tunc alicui minus beatusvideretur fuiſſe/ cū in deſerto quotidiana alimoniaſibi ⁊ populo ſuo deforet. Sꝫ quod ſummi boni ac beatitudinis nemo negare audeat/ māna ei (hoc ē panisangelorū) mīſtrabat̉ e celo. carnis quoqꝫ quotidianapluuia totius plebis epulīs redūdabat. Helie quoqꝫſcō panis ad victū deerat/ ſi quereretur. ſed non videbatur deeſſe/ quia non querebatur. Itaqꝫ diurno coruoꝝ obſequio/ mane panis/ caro ad veſperā deferebatur. Hūquid ideo minꝰ beatꝰ/ quia erat pauper ſibi:Minime. Immo magis eo beatus/ qͥ a erat deo diues

iiiſſi īAt IIhi iſtiptia atIliū iſic hꝫIitam cttmIiudlio diecijpei Beatuti qui nuiila noſiyſiſed etianmī Sed ⁊ illa quvlletitiam expercempm beatitudiniit cum dicitur. Imſolationem veſtiia dluritūd non ſoluixporis ꝓ-de enlmuſt quuio ex.