Ham negligere bonorum iudicia/ vel arrogantie/ veldiſſolutionis eſt. quoꝝ alterū ſuperbie aſcribit̉. alterū negligentie. Caueat etiā motus animi ſui. Ip̄e enīſibi: ⁊ obſeruandus ⁊ circūſpiciendus ē. ⁊ vt aduerſum ſe cauendꝰ/ ita etiā de ſe tuēdus. Sunt enī motꝰ/in quibꝰ eſt appetitus ille/ qui quaſi quodā prorumpit impetu. vnde grece horme dicit̉/ ꝙ vi quadā ſe repēte ꝓripiat. Dō mediocris in his/ vis q̄dam animiatqꝫ nature eſt. Que tn̄ vis gemina ē. Vna in appetitu. Altera in ratione poſita. que appetitū refrenet. ⁊ſibi obedientē p̄ſtet. ⁊ ducat quo velit. ⁊ tanqͣꝫ ſedulo magiſterio edoceat/ quid fieri/ quid euitari oporteat/ vt bone dominatrici obtēperet. Solliciti eniꝫ debemus eſſe/ ne quid temere/ aut incurioſe geramus. autquicqͣꝫ omnino/ cuius probabilem nō poſſimus rationem reddere. Actus enī noſtri cauſa/ ⁊ ſi nō ōnibusredditur/ tn̄ abōibus examinat̉. Hec vere habemus/in quo poſſimus nos excuſare. Hā ⁊ſi vis quedā nature in omni appe̓titu ſit/ tn̄ idem appetitus rationiſubiectus ē lege nature ip̄iꝰ. ⁊ obedit ei. Vnde boniſpeculatoris ē/ ita p̄tendere animo/ vt appetitus neqꝫp̄currat ratione/ neqꝫ deſerat. ne p̄currendo perturbetatqꝫ excludat. eāqꝫ deſerendo/ deſtituat. Perturbatiotollit cōſtantiā. deſtitutio ꝓdit ignauiā/ accuſat pigriciā. Perturbat enī mente/ latius ſe ac lōgius fūdi:appetitꝰ. ⁊ tāqͣꝫ efferato īpetu/ frenos rōis nō ſuſcipitnec illa ſentit aurige moderamīa/ quibꝰ poſſit reflectiVnde plerūqꝫ nō ſoluꝫ animus exagitat̉/ amittit̉ ratio/ ſed etiā inflanmat̉ vultus vel iracūdia vel libidine. palleſcit timore. voluptate ſe nō capit. ⁊ nimiageſtit letitia. Hec cum fiunt/ abiicitur illa naturalisquedam cenſura/ grauitaſqꝫ morum. nec teneri p̄t illa

IG