que in rebus gerēdis atqꝫ cōſiluis/ ſola pꝰ autoritatēſuā/ ⁊ ad illud quod deceat tenere conſtantiā. Grauior aūt appetitus ex indignatione nimia naſcit̉. quaꝫaccepte plerūqꝫ accendit iniurie dolor. De quo ſatisnos pſalmi quē in prefatione poſuimus precepta inſtruūt. Pulchre aūt ⁊ hoc accidit/ vt ſcripturi de Officiis/ ea prefationis noſtre aſſertōne vteremur que⁊ ip̄a ad Officii magiſterium pertineret.Capitulū decimūquartū Duas habens partes.Ed quia ſupra (vt oportebat) preſtrinximusquēadmodum vnuſquiſqꝫ cauere poſſit/ ne excitet̉ accepta iniuria/ verētes ne prefatio ꝓlixior fieret/ nunc de eo vberius diſputandū arbitror. Locusenim opportunus ē/ vt in partibus temperātie dicamus/ quēadmodū reprimat̉ iracundia. Tria itaqꝫ eēgenera hominū iniuriam accipientiū/ in diuinis ſcripturis demonſtrare volumus ſi poſſumus. Vnū eſt eorum quibus peccator inſultat/ cōuitiat̉ in nequiciisHis quia deeſt iuſtitia/ pudor creſcit/ auget̉ dolor.Horū ſimiles/ plurimi de meo ordine. de meo numeroHam mihi infirmo/ ſi quis iniuriā faciat/ forſitā (licet infirmus) donem iniuriā meam. Si crimen obuiciat/ nō ſum tantus/ vt ſim cōtentus conſcientia mea-etiā ſi me eius obiecti alienū nouerim. ſed cupio abluere ingenui pudoris notā tanqꝫ infirmus. Ergo oculum pro oculo/ ⁊ dentē pro dente exigo. ⁊ cōuitiū cōuitio rependo. Si vero is ſum qui proficiā / ⁊ ſi nondum perfectus/ nō retorqueo cōtumeliā. Et ſi īfluatille conuitiū/ ⁊ inundet aures meas contumelus/ egocaceo. ⁊ nil reſpondeo. Si vero perfectus ſim (verbi gratiā loquor. Ham veritate infirmus ſum) Siergo perfectus ſim/ benedico maledicentem.
xCi j ſuoIi peueiutū mnulculijpiipiorū opeiſbiſquia-mmū. Dide ai-neluūā entrendeiſt īdeo maltꝭuiali habiruſt̓ ſequanimtni dicit. Ecte fi-ranumnā it.mnora patimur cur-ſp alieuiIpnoēimullieſu