⁊ tunc mitte manū: vt ea que legis/ vel acciperis a domino deo tuo/ operibus exequaris. ⁊ collatā in te gratiā/ officiis rep̄ſentes. vt Petrus ⁊ Paulus. qui euāgeliſando vicem quandā largitori muneris reddiderūt. vt poſſint ſinguli dicere. Gratia aūt dei ſum idquod ſum. ⁊ gratia eius in me egena nō fuit. ſed abūdantius illis oībus laboraui. Alius ergo fructū accepti beneficii/ vt aurū auro/ argentū argento repēdit.Alius laborē. Alius haud ſcio an etiā locupletius ſolum reſticuit affectum.Quid enim ſi reddendi nulla facultas ſuppetit; Inbeneficio referēdo/ plus animꝰ qͣꝫ cenſus operat̉. magiſqꝫ p̄ponderat beniuolētia/ qͣꝫ poſſibilitas referēdimuneris. Grā enim. in eo ipſo quod habet/ refertur.Magna igit̉ beniuolentia. que etiā ſi nihil conferat/ plus exibet. Et cū ī patrimonio nihil habeat/ largit̉ pluribus. Idqꝫ facit ſine vllo ſui diſpendio. ⁊ lucro oīm. Et ideo preſtat beniuolentia ſupra ip̄am liberalitatē. Ditior hec moribus/ qͣꝫ illa muneribꝰ. Plures enim ſunt/ qui indigēt beneficio/ qͣꝫ qui abundāt.Eſt aūt beniuolentia/ ⁊ cōiuncta liberalitati. a quaip̄a liberalitas ꝓficiſcit̉. cū largiendi affectū/ ſequitur largiēdi vſus. ⁊ ſeparata atqꝫ diſcreta. Vbi eniꝫdeeſt liberalitas beniuolentia manet cōmunis quēdāparēs. oīmqꝫ amicitiā cōnectit ⁊ copulat. In cōſiliisfidelis. in ꝓſperis leta. in triſtibus meſta. vt vnuſqͥſqꝫ beniuolentis ſe magis/ qͣꝫ ſapientis credat conſiliovt Dauid cum eſſet prudentior/ Ionathe tn̄ iuniorisconſiliis acquieſcebat. Tolle ex vſu hominum beniuolentiam. tanqͣꝫ ſolem e mundo tuleris/ ita erit. quia ſine ea vſus hominum eſſe non poteſt. vt peregrinantimonſtrare viam. reuocare errantem. deferre hoſpitiū

umtuio lumi-nūe ibꝰi ſandti hnbo elmnmnonet.ijliberatui aliaris hertiVtuelali