In prouerbis quoqꝫ habes/ ꝙ ita plurimum redibitio iſta gratie/ apud dn̄m conſueuit valere/ vt etiamin die ruine inueniat gratiā/ qn̄ poſſunt p̄pōderarepeccata. Et quid alius vtar exēplis/ cum dn̄s ip̄e remunerationē vberiorē/ ſanctorū meritis in euāgeliopolliceat̉/ atqꝫ hortet̉ vt operemur bonū opus/ dicēsdimittite/ ⁊ dimittemini/ date ⁊ dabit̉ vobis/ menſurā bonā/ ⁊ confertā/ ⁊ ſuprreffluentē dabūt in ſinū veſtrū? Itaqꝫ/ ⁊ illud cōnuiuiū Salomonis/ nō de cibisſed de operibus eſt bonis. Quo enim melius epulant̉animi/ qͣꝫ bonis factis: aut quid aliud/ tā facile p̄t iuſtorū explere mētes/ qͣꝫ boni operis cōſcientia? Quisaūt iocundior cibus qͣꝫ facere voluntatē dei? Quē cibum/ ſibi ſolum dominus abundare memorabat.ſicut ſcriptū eſt in euāgelio. Meus cibus eſt/ vt faciāvoluntatē patris mei/ qui in celo eſt. Hoc cibo delecte nur. de quo ait ꝓpheta/ delectare in dn̄o. Hoc cibodelectant̉/ qui ſuperiores delectationes mirabili ingenio comp̄hendunt. qui pn̄t ſcire/ qualis ſit mūda illa⁊ intelligibilis mētis delectatio. Edamꝰ ergo panesſapientie. ⁊ ſaturemur in verbo dei. quia nō in ſolopane/ ſꝫ in omni verbo dei vita eſt hominis facti adimaginē dei. De poculo vero ſatis expreſſe dicit ſanctus Iob. Sicut terra expectans pluuiā/ ſic ⁊ iſti ſermones meos. Pulchruꝫ eſt ergo/ vt diuinarū ſcripturarū humeſcamus alloquio. ⁊ quaſi ros/ ſic in nos v̓ba dei/ deſcendant. Cum igitur ſederis ad illaꝫ mēſampotentis/ intellige quis ille ſit potens. ⁊ in paradiſodelectationis poſitus/ atqꝫ in conuiuio ſapientie locatus/ conſidera que apponūt tibi. Scriptura diuinaconuiuiū ſapientie eſt. Singuli libri / ſingula ſunt fercula. Intellige prius que habeant̉ in ferculis dapes.d F

S