i omnia in virtute eius cōſiſtere/ vim ⁊ maieſtatemeius per ōia elemēta penetrare/ terras/ celum/ mare/ ⁊putant iniuriā eius/ ſi mentē hoīs qua nihil nobisip̄e p̄ſtantius dedit/ penetret/ ⁊ diuine maieſtatis ingrediat̉ ſciētia. Sed horū inagiſtrū/ velut ebrium/ ⁊voluptatis patronū/ ip̄i qui putant̉ ſoori irridentphiloſophi. Hā de Ariſtotelis opinione quid loquarqui putat deū ſuis contētum eſſe finibus/ ⁊ p̄ſcriptomodo regni degere/ vt poetarū loquunt̉ fabule/ quimūdū ferunt inter tres eſſe diuiſum/ vt alij celū/ alijmare/ alij inferna coherceda imperio ſorte obuenerūteoſqꝫ cauere/ ne vſurpata alienarū partiū ſollicitudine inter ſe bellū excitent? Similiter ergo aſſerit/ ꝙ terrarū curā non habeat/ ſicut maris vel inferni nō habet. ⁊ qūo ip̄i excludunc/ quos ſequunt̉ poetas?Sequit̉ illa reſponſio/ vtrū deum/ ſi operis ſui curā non p̄terierit/ ꝑ retereat ſciētia. Ergo qui plantauit aurē nō audit? qui finxit oculū non videt/ non cōſiderat. Hon p̄terit hec vna opinio ſanctos prōphetas. Deniqꝫ Dauid inducit eos loquētes/ quos ſuperbia inflatos aſſerit. Quid enim tā ſuperbū qͣꝫ cū ipſiſub peccato ſint/ alios indigne ferant peccatores viuere/ dicētes/ vſqꝫ quo peccatores dn̄e/ vſqꝫ quo peccatores gloriabunt̉? Et infra. Et dixerūt/ non videbitdn̄s. neqꝫ intelligit deꝰ Iacob. Quibꝰ rn̄dit ꝓphetadicēs. Intelligite nunc inſipiētes in populo. ⁊ ſtultialiqn̄ ſapite. Qui plantauit aurē non audiet; Aatqui finrit oculū nōcōſiderat? Qui corripit gētes nōarguet/ qͥ docet hominē ſciētiam? Dn̄s ſit cogitationeshominum/ quoniā vane ſunt. Qui ea quecunqꝫ vanaſunt deprehendit/ ea que facta ſunt/ neſcit/ ⁊ ignoratquod ipſe fecit? Poteſt opus ſuum ignorare artifexˢb 2

IC. ijxvi0 1727 ꝯle axꝰ̓. j xeEx. . i.AſS7roq8 P.Aij9. moraOp̄ xCA75 σP t ¶ M4V