.8 5. 56Fx9080 1ALAſ.. Aaa51c

Ham de opibus quid loquar/ cū legeris quia in abūdantia eſt vita eius/ cum ſcias qͥa ⁊ ſi tibi vldeaturdiues/ ſibi pauper eſt/ ⁊ tuum iudicium ſuo refellat:¶ De multitudine quoqꝫ filiorū/ ⁊ de indolentia quidloquar/ cū ſe ip̄e lugeat/ ⁊ ſine herede futurū iudicet/cum imitatores ſui/ ſucceſſores ſuos eſſe nolit. Hullaenim hereditas peccatoris. Ergo impius ip̄e ſibi pena eſt. Iuſtus aūt/ ipſe ſibi gloria. Et vtriqꝫ/ aut bonorū/ aut malorū operū merces/ ex ſeipſo ſoluitur.Sed reuertamur ad propoſitū. ne diuiſionē factaꝫp̄teriſſe videamur. quia occurrimus opinioni eorum/qui vidētes ſceleratos quoſqꝫ/ diuites/ letos/ honoratos/ potentes/ cum pleriqꝫ iuſtorū egeāt atqꝫ infirmiſint/ putant/ vel nihil de nobis deum curare vt Epicurei dicunt/ vel neſcire actus hominum vt flagitioſi putant/ vel ſi ſcit omnia/ iniquū eſſe iudicē/ vt bonos egere patiatur/ abundare improbos. Hec ſuperfluus velut quidam excurſus fuit. vt opinioni huiuſmodi ip̄oruꝫ affectus reſponderet quos beatos iudicant/ cum ip̄i ſe miſeros putēt. Arbitratus enim ſumꝙ ip̄i ſibi facilius/ qͣꝫ nobis crederēt. Quo decurſo-e rꝓcliue eſtimo/ vt refellā cetera. Et primo eorum aſſertionē/ qui deū putant curā mundi nequaqͣꝫ habereſicut Ariſtoteles aſſerit/ vſqꝫ ad lunā/ eius deſcēdereprouidētiam. Et quis operator negligat operis ſuicuraꝫ? Quis deſerat ⁊ deſfituat/ quod ip̄e condēdumputauit? Si iniuria eſt regere/ nonne eſt maior iniuria feciſſe/ cum aliquid non feciſſe nulla iniuſtitia ſitnō curare quod feceris ſumma inclemētia; Quod ſideū creatorē ſuū abnegāt/ aut feraꝝ ⁊ beſtiaꝝ ſe haberi numero cēſent/ quid de illis dicamus/ qui hac ſe cōdemnant iniuria? Per omnia ire deum ipſi aſſerunt

Ipiut vtnu ſeluiul ſtrimt ieIIIi intininiuui ne vi̓it ſebili tenttuiiuipioi hūIſip ip drdipuntaipuit̉ ili ſtipi piritit pttttitaIuſt iūirit hon purit inc-¶ Denlq Daulid indudiIiiatos aſtent huidinpptato ſutꝭ illor ijindiutita/ iiuia glonVIcqꝫ intdli