nſacfapadi adꝰ ēl. cq4caxca. p-b rꝭ̓ &o. 89 5H.8v..5Ak Iyo.4yd veIh

Homo eſt/ ⁊ in opere ſuo latentia dep̄hendit/ ⁊ deusopus ſuū neſcit: Altius ergo ꝓfundū in opere/ qͣꝫ inautore. Et fecit aliquid quod ſupra ſe eſſet/ cuiꝰ meritū ignoraret autor. cuius affectū neſciret arbiter.Hec illis. Ceterū nobis ſatis ē ip̄ius teſtimoniū/ quiait. Ego ſum ſcrutās corda ⁊ renes. Et in euangelioqͥdē/ ait dn̄s Ieſꝰ. Quid cogitatis mala ī cordibꝰ veſtris? Sciebat enim ꝙ cogitarēt mala. Deniqꝫ euāgeliſta teſtat̉/ dicēs. Sciebat enī Ieſus cogitationes eoꝝQuorū nō poterit ſatis mouere opinio/ ſi facta eorūcōſideremus. Holūt ſupra ſe eē iudicem/ quē nil fallat. Holunt ei dare occultorū ſcientiā/ qui metuūt occulta ſua prodi. Sed etiā dn̄s ſciēs opera eorum/ tradidit eos in tenebras. In nocte (inquit) fur erit. Etoculus adulterī ſeruabit tenebras. dicēs/ nō conſiderabit oculꝰ. ⁊ latibulū perſone oppoſuit ſue. Omnisenim qui lucē fugit/ diligit tenebras. ſtudēs latere/ cūdeū latere non poſſit. qui intra profundū abyſſi/ ⁊ ītra hominū mētes/ non ſolum tractata/ ſed etiaꝫ voluēda cognoſcit. Deniqꝫ ⁊ ille qui dicit in eccleſiaſticoquis me videt̉ ⁊ tenebre operiūt me/ ⁊ parietes. Quēvereor? qͣꝫuis in lectulo ſuo poſitus hec cogitet/ vbinō putauerit/ comp̄henditur. Et erit (inquit) dedecꝰꝙ nō intellexerit timorē dei. Quid aūt tam ſtolidū-qͣꝫ putare/ ꝙ deum quicqͣꝫ p̄tereat/ cum ſol qui miniſter luminis ē/ etiā abdita penetret/ ⁊ in fundamentadomus vel ſecreta cōclauia/ vis caloris eius irrumpat̉. Quis neget nerua tēperie/ tepefieri īteriora terrarū/ qͣs glacies hyberna ꝯſtrīxerit. Horūt ergo arboꝝocculta/ vī caloris vel frigoris/ adeo vtradices arbqꝝaut vrāt̉ frigore/ aut fotū ſolis vireſcāt. Deniqꝫ vbiclemēti a celi arriſerit/ varios terra ſe fūdit in fructꝰAMS Mb¶ ASSM

xſ.exIſuliuamntIuſuti.x iiIIſmibidIlipſe non pͥo quſolutpi ceciouli huſauia nlidet huluſitviiij n pilitus-miu uſtnu alit ituapiūII putuipilas