igit̉ accedere erat prohibitum lege moyſaica. hodietamen non prohibetur templuꝫ ingredi quia ⁊ emorroiſſa tetigit fimbriam ueſtimenti xp̄i ut patet ubi ſupra de purifi. poſt partum. ⁊ in decretis di. v. ad eiusconcubitum. nihilominus tamen ibidem prohibeturvir ad eam accedere. non autem de neceſſitate niſi adhuc eſſet infirma. ⁊ propter hoc eſſet periculū mortisuel aggrauationis infirmitatis. Hec Pe. pa. Quintuꝫeſt tempore menſtruorum. de hoc etiam ſupra dictuꝫeſt. Vnde dicit idem Pe. Si innaturalis ⁊ accidentalis ſit fluxus. a quo mulier dicitur emorroiſſa non in-terdicit̉ petitio uel redditio. quia quando eſt infir-mitas perpetua uel nimis diuturna. periculoſum eſſetconiugatis aliquibus prohibere. tunc etiam mulier ꝯcipere non poteſt ẜm quoſdam. vnde non timet̉ proli. Ideo cunc eſt ueniale petere cum non ſperet̉ proleſniſi propter fornicationem uitandam in ſe uel in aliout tactum eſt ſupra. c. xvi. §. v. Si autem ſit naturalisin menſe a quo ⁊ menſtruata dicit̉ adhuc non uidet̉mortale ſcienter petere uel reddere. Vnde mulier ſi ſi-ne ſcandalo uiri ſe poteſt excuſare debet ſubterfugereAliter non peccat cum dolore reddendo ſecundū Bonauenturam ⁊ Petrum de tar. ſed dicunt ꝙ exigere ſcienter eſt mortale. moti auctoritatibus Auguſtini ſupra allegatis. c. xvi. §. v. Et iſto Leuiti. xviii. ad mulierem que menſtruum patitur non accedes. Sed di-cit Pe. pa. ꝙ illa opinio non uidetur vera; quia noneſt maior cimor de infectione ꝓlis tꝑe menſtruorumqͣꝫ tēpore lepre. tunc autē petere non eſt mortale. ergonec nunc. vn̄ Albertus ⁊ Pe. pa. ſoluunt argumenta.