iiiiiliūIſpſſtipiſi

n ſupra. c. iiii. §. xii. Sponſate mors mulieris ē quintum ⁊cͣ. puta ſi quis interficit uxorem propriam. Se-cus ſi alienam niſi forte ſit interfector iuuenis. ⁊ de incontinentia timeat̉. Et hoc niſi ī adulterio forte ſpōſata ſit deprehenſa. tunc enim non eſt reus huius pe-ne. licet ſit reus gehenne. quia in foro conſcientie nul-lo modo licet uiro propria auctoritate interficere uxorem in adulterio reprehenſam. Dicitur propria au-ctoritate. quia ubi hodie eſſet lex uel ꝯſuetn̄do ꝙ adultera accuſata occideret̉. ſicut tempore legis Moyſicum ſit iudicialis. non ligat. quia deus pepercit mulieri in adulterio deprehenſe. uibi tamen eſſet lex hodietalis vir zelo iuſtitie accuſans non peccaret. ¶Poteſtpreterea quis uxorem occidere tripliciter. Vno modoperſequendo matrimonium. ut ſcilicet contrahat cumadultera. ⁊ iſtud impedit contrahendum. ⁊ dirimit ꝯtractum. quando ſcilicet machinatur in mortem eiuscum effectu. ut contraheret cum illa. Et idcin eſt econuerſo. Secundo occidit quis uxorem perſequēdo culpam puta in vindictam adulterii. ⁊ iſtud impedit cōtrahendum. non poſt contractum. Et hic etiam faciliter cum iuuene diſpenſatur incontinente. Tercio occi-dit quis uxorem naturam perſequendo. ut quia exo-ſam habet propter turpitudinem uel alium defectumnon culpabilem. Et illud crimen impedit non dirimitEt iſtis duobus caſibus ſimiliter impeditur mulier ꝯtrahere ſi uenenū dedit uiro uel aliter mortem eius ꝓcurauit. De hoc etiam uide ſequenti. c. §. v. Suſceptusꝓprie ſobolis eſt ſextum impedimentum quādo ꝗꝫinſidiando matrimonio ꝓpriuꝫ filiū de ſacro fonte

T