tunc nō diſſoluitnr. ſed tenetur reddere debitum pe-tenti. nō autem poteſt petere. niſi ſecum propter con-tinentie difficultatem per epiſcopum diſpēſetur. Tercia concluſio eſt de illo qui cognouit conſanguineamuxoris matrimonio nōdum conſummacō. De quo uidetur cum poſſit religionem intrando debitum nega-re ꝙ teneatur intrare ne commictat inceſtum cognoſ-cendo ſcilicet affinem ſuam. Ham matrimonio ꝯſummato ab inceſtu reddēdo excuſatur quia neceſſitaturnō habēs viam negandi. Sed ſicut matrimonio conſummato poteſt epiſcopus cum eo diſpenſare in pe-tendo ſic matrimonio non ꝯſummato poteſt epiſco-pus cum eo diſpenſare in non reddendo in ſeculo re-manendo. Si autem cum hoc uelit petere debituꝫ duplex diſpenſatio neceſſaria eſt. Hota etiam hic ꝙ nōeſt ꝓprie inceſtus cognoſcere cognatam ſuā legalemuel ſpūalem uel ad quā ē publice honeſtatis iuſtitiaquia inceſtus nō eſt niſi cuꝫ uera cognata uel affine.Sed papa uel imperator nō pōt facere ꝙ ſit cogna-tus uel affinis qui non eſt. quia iſta ſunt iura ſanguinis que mutari non poſſunt. Sed licet nō ſit inceſtuseſt tamen ſpeciale peccatum videlicet pctm̄ inobediētie ad eccleſiam. ¶ Item pari ratione nō eſt inceſtusniſi in gradu prohibito lege nature a qua eſt ſola cōſanguinitas uel affinitas uera. ¶Raptus eſt quartūimpedimentum. qui ſcilicet rapit ſponſam alterius.uel qui rapit uxorem alienam. Secus ſi ſolutam rapiat virginem. uel corruptam. quia tunc poteſt contra-here cum ea ſi uelit iure canonico. Vxorem autem ſu-am licet rapere de raptoribus cuꝫ cauſa Vide de rap