virtuteꝫ abſolutionis. Secus vbi auctoritas ſuperioris in caſibus reſeruatis. ⁊ bona fides ſimplicium hecfaciunt ⁊ excuſant. Aut vbi confeſſor forte preſumeretur ſcandaliſari ex peccato confeſſi. ⁊ non haberet̉ ꝓtunc confeſſor alius ſecretus cui abſqꝫ probabili ſcandalo peccata ōnia reuelari poſſent aliqua tamē poſſent. Videat tamen quilibet qͣꝫ racionabiliter conſciētiam ſcandali ſibi fingit dum neſcit conficens de quibuſdam actibus an fecerit illos. aut qua incentioneaut quomodo fecit ut ſepe contingit dicat ſub cōdi-tione ſcrupulos ſuos ut ſic neqꝫ menciatur. nec abſolutione defraudetur. ¶ Forma abſolutionis ab excō-municatiōe eſt iſta ⁊ debet primo fieri. Ego abſoluote a ſententia excommunicationis ⁊ reſtituo te ſacra-mentis eccleſie. In nomine patris ⁊ filii ⁊ ſpūs ſanctiAmen Deinde ſequit̉ abſolutio a peccatis ſi in excō-municatione peccatuꝫ includit̉ neceſſario confitendūſacramentaliter. Ego abſoluo te a peccatis tuis ī nomine patris ⁊ filii ⁊ ſpiritus ſancti amen. Tuciuſqꝫ ēiſtis formis nihil īmiſcere. Confeſſio ficta reiterari debet ex integro ſecundum probabiliorem opinionemqͣꝫuis duriorem nō eſt tamen fictio. ſi peccator dicatomnia quorum actu recordatur qͣꝫuis nō omniuꝫ recordet̉. Sed eſt fictio dum ſcienter celat aliquid aut īpropoſito peccandi perſeuerat aut ſcit aut ſcire debꝫꝙ a tali non pōt abſolui. Vnctio extrema habꝫ ma-teriam ⁊ formaꝫ in libris ſuis expreſſaꝫ ⁊ obligat nōcontemnere dum finis uite ẜm probabiles coniectu-ras per infirmicatem expectatur. que preterea iterari

728