uliniſuulamnuſuumuuſ

ſufficienter non poteſt non tenet̉. ¶ Poteſt etiaꝫ ac-cuſator tripliciter peccare. videlicet calumniatione. p̄uaricatione. ⁊ tergiuerſatione. ¶ Calumniari eſt falſacrimina alicui ex intentione in iudicio imponere id ēex malicia dolo ſcꝫ l̓ fraude. Qui autem falſum crimēalicui imponit non ex malicia. ſꝫ ex animi leuitate adaccuſationem procedit. quia ſcilicꝫ nimis faciliter credit quod audiuit hoc eſt temeritas non calumnia FPreuaricari ē ī iudicio uera crimina abſcondere fraudulenter. ita ꝙ fraudulenter abſcondat ea de quibusaccuſationem proponit colludens cum reo propriasprobationes diſſimulando. ¶ Tergiuerſari eſt in v-niuerſo ab accuſatione in iudicio deſiſtere omnino ſcilicet animum accuſandi deponendo non qualicercunq̄ꝫ ſed inordinate. Secus ſi ordinate ut ſi in accuſationis proceſſu cognouerit falſum eſſe id de quo accuſauerat. ⁊ ſic pari conſenſu ſe abſoluunt accuſator ⁊ re-us. Similiter ſi princeps ad quem pertinet cura bonicōmunis quod per accuſationem intendit̉ accuſatio-nem abolet penā talionis cenetur ſoluere ille qui accuſauit alium mendoſe intentione nocendi ⁊ in ꝓbatione deficit. Secus ſi ex animi leuitatē accuſauit. Aduo-cans pro cauſa quam credit eſſe iniuſtam ⁊ damnifi-cans ſic alium tenetur ad reſtitutionem eius dāni qd̓contra iuſticiam per eius auxilium altera pars incuirit. Si uero ignoranter iniuſtam cauſam defendit ex-cuſat̉ in toto uel in nullo uel in tanto ſecundū ꝙ ig-norantia fuit uaria. De ignorancia habes ſupra capitulo. viij. §. xix. et. xx. ¶ Aduocatus autem recipiens

42 S