melius eſt non efficit̉ periurus. qꝛ malum ſub iuramēto cadere non potuit Sūt preterea alij gradus in periurio. Primo ſi quis per euangelium iurans periuretgecundus ſi quis per deum in cōmuni ſermonē iurāſperiurat. Tercius ſi quis ſolemniter iuret per euangelium periurans. periurꝰ ē ⁊ mortaliter peccat qui nō ī-plet ubi poteſt qd̓ coactꝰ iurauit iuramēto promiſſorio. niſi abſoluat̉ auctoritate ſuperiorum preſertiꝫ qn̄coactio cadebat in ꝯſtantē uirū tūc diſpēſari p̄t ꝑ ſuperiorē. Qui periurat iocoſe auget diuinā irreuerentiam ⁊ peccat mortaliter. Periurus ē qui falſum iuratqd̓ putat eē veꝝ. ſꝫ plꝰ periurus ē qui ueruꝫ iurat qd̓putat eſſe falſum nam talis mentit̉. Periurus etiaꝫeſt qui aliquid putat eē falſum ⁊ iurat tanqͣꝫ ſit uerūquod forte uerum ē. Falſum teſtimonium aūt ferre īiudicio ſcienter ſemper eſt peccatum mortale. Sed ſiquis ibi uel alias ex labilitate memorie humane reputat ſe certum eſſe de eo quod falſum eſt. ⁊ tamen cumdebita ſollicitudine recogitās eſtimet ſe certum eē dehoc quod falſuꝫ eſt. nō peccat mortaliter hoc aſſerēsquia non dicit falſum teſtimonium per ſe ⁊ ex intentione. ſed per accidens contra id quod intendit. Honetiam incurrit aliquis periurium quando aliquis iu-rat uel promittit ſe facturum uoluntatem alterius ſialter cui iurauit iuranti imponit illicita uel inhoneſ-ta uel importabile ſiue immoderatum. quia quandoaliquis iurat vel promictit ſe facturum uoluntatemalterius intelligenda eſt debita conditio. ſi ſcilicet il-lud quod ei mandatur ſi licitum ⁊ honeſtum ⁊ portabile ſiue moderatum. Qui precerea fic de nouo ciuis

42 O