iulpuumro

ꝯſuetudinem comnmunem que ẜm Auguſtinū pro legehabenda ē uel quod nō pōt reduci in cauſas naturales ẜm artem medicine. phīe. aſtronomīe. uel qd̓ nonpoteſt reduci ad artificiales modos. preſertim licitosAdiurare demones per exorciſmos licitos ⁊ eſt licitū⁊ officium exorciſtarū. ⁊ aliorum licet non ex officioPeccatum autem eſt adiurare demones ad diſcendūaliquid ab eis uel ad famulandum ſine ſpeciali dei īſtinctu uel reue latione. Prexere a adiurare ſuperioremhominem quaſi uolēdo eum neceſſitare eſt peccatumlicet tamen hoc ad inferiores. licitum etiam eſt ſupe-riores adiurare non neceſſitare. ſed per diuina uerbap̄cando. Temptac deum aliquis quando de excellentia aliqua diuina dubitat uel pretermittit homo facere quod poteſt ad pericula euadenda reſpiciens ſolum ad auxilium diuinum. Tempcat̉ autem deus tri-pliciter. Vno modo uerbis expreſſe quando aliquisex incertitudine fidei ea intentione aliquid a deo poſtulat ut exploret dei ſcientiam poteſtatem aut bonitatem aut ueritatem dicti eius. Secundo factis deustemptatur ⁊ expreſſe quando quis ex incertitudine fidei per ea que facit intendit experimentum ſumere diuine poteſtatis pietatis ⁊ ſapientie. aut ueritateꝫ di-cti eius. Tercio tempcatur deus quaſi interpretatiuequando quis ⁊ ſi non intendat experimencum d̓ deoſumere aliquid tamen perit uel facit ad nihil aliud vtile niſi ad probandum dei poteſtatem uel bonitateꝫſeu cognitionem vel ueritatem dicti eius. Deinde etiam quaſi interpretatiue qui ante orationem ſuamanimam ſuam non preparat dimittendo ſi quid

47 8