i puuina la

ingratitudo ſit peccatum mortale. vno mō ꝓpter interiorem ꝯtemptum. Alio mō ꝓpter ꝯditionem eiusq̄ ſubtrahit̉ qd̓ ex neceſſitate debet̉ bn̄ficio uel ſim-pliciter ſiue in aliquo neceſſitatis caſu. Ingratitudoctiā fit cōmiſſione ut quādo quis non ſolum preter-mittit implere gratitudinis debitum ſꝫ etiā ꝯtrariuꝫagit. Et in hoc etiā tres ſunt gradus. Primus quan-do quis retribuit mala pro bonis. Secundus peiorquando beneficium uicuperat. Tercius peſſimus qn̄beneficium quaſi maleficium reputat. Et hii gradꝰ etiam ẜm ꝯditionē eiꝰ qd̓ agit̉. quādoqꝫ ſunt pctā mortalia. quādoqꝫ uenialia. Correctionis fracerne obmiſſio pōt fieri tripliciter. Dno mō meritorie ſicut dicitAuguſtinꝰ. Si propterea quiſqꝫ obiurgandis ⁊ corripiendis male agentibꝰ parcit quia oportuniꝰ tempꝰinquirit̉ uel eiſdem ipſis metuit ne deteriores ex hocefficiantur uel ad bonam vitam ⁊ piam erudiendosimpediant alios infirmos ⁊ premant atqꝫ auertanta fide. non uidetur eſſe cupiditatis obmiſſio. ſed conſilium caritatis. Alio modo pretermirtitur ⁊ eſt peccatum veniale quando timor ⁊ cupiditas tardioreꝫ faciunt hominem ad corrigendum delicta fratris nontamen ita ꝙ ſi conſtaret ei ꝙ poſſet fratrem a pecca-to retrahere propter timorem uel cupiditatem dimitteret quibus in animo proponit caritatem fraternamEt hoc modo viri ſancti quandoqꝫ negligunt corri-gere delinquentes. ¶ Tercio modo pretermittitur cuꝫpeccato mortali. quando ſcilicet formidatur ut Au-guſtinus dicit iudiciuꝫ uulgi. ⁊ carnis excrutiatio ul̓peremptio. dum camen hec ita dominent̉ in animo.G2

N