vide de hoc ſupra. c. ii. §. vii. ¶ Euinta non quilibettenet̉ ſcire de quolibet peccato mortali an ſit tale licꝫexpediat illud inquirere ⁊ ſcire iuxta vniuſcuiuſqꝫuires ⁊ ſtatum ⁊ plus eccleſiaſticos qͣꝫ laicos. ⁊ inter eccleſiaſticos prelati ex officio tenent̉ ꝙ ſint parati ōni poſcenti reddere rationem de ea que in eis eſt fide⁊ ſpe. vi. Hemo ueens rōe diu ab ignorantia principiorum moralium excuſat̉. Forte enim morulā ad cōſiderandum apponere fas eſt. Ex p̄miſſis pꝫ ⁊ ex ſcōTho. ꝙ quintuplex ignorantia ē pctm̄. Prīo eoꝝ q̄ſunt fide neceſſario tenēdia. Secūdo eoꝝ que ſunt ſubp̄cepto dei p̄ſercim in decalogo facienda. Tercio eo-rum que ſunt a xp̄iano deſiderāda ſicuc eorum que īoratione dominica continent̉. Quarto eoꝝ que p̄cepci vim habent ab eccleſia cōmuniter ꝓmulgata. Guito eorum que quilibet pro ſuo ſtatu neceſſario habꝫſcire. vnde negligentia talia ſciendi ⁊ addiſcēdi affectio talia non ſciendi. ⁊ fuga a predicatore ul̓ doctore ubi talia quis diſcere pōt ſunt pctā ſicut dictum ēde negligentia. §. xvi. ¶ Ingratitudo etiā fit obmiſ-ſione ⁊ commiſſione. prout fit obmiſſione habet tresgradus. Primus quando homo beneficiū nō retribuit pro loco ⁊ cempore ẜm ſuam facultatem. Secūduſpeior quando quis pro beneficio nō laudat benefa-ctorē ⁊ grās agit ſed diſſimulac quaſi nō demōſtrāsſe beneficium accepiſſe. Terciꝰ ꝑeſſimꝰ qn̄ nō recōgnoſcit beneficium ſiue per obliuionem ſiue quocūqꝫ alio mō. Iſti tres gradꝰ ſunt pctm̄ ueniale qn̄ proue-niūt ex negligētia qͣdam aucͣ ex aliqͣ īdiſpoſiciōe hominis ad uirtutē. Pōt camen ꝯtingere ꝙ etiam talis