ꝯtemnit ſalutem proximi ut pro ea ꝯſeruāda nō pretermittat aliquis facere quod ſibi libuerit. ¶ Venialeāt pctm̄ eſt dupliciter. Vno modo quādo quis actūpeccati uenialis ꝯmittit. Secundo mō quādo qͥs cō-mittit actum qui non eſt ẜm ſe pctm̄ ſed hꝫ aliquamſpeciem mali cum aliqua leui indiſcretiōe. . Scandalūuero per ſe actiuū ē peccatū mortale dupliciter. Prīoqn̄ qͥs intendit aliū indlucere ad peccandū mortaliterSecundo qn̄ intendit aliū inducere ad peccandū ue-ni aliter per actū peccati mortalis Veniale pctm̄ ē qn̄intendit aliū indlucere ad peccandū uenialiter ꝑ actūpeccati uenialis. Accidia etiā imprudentiā cauſat. iōde uiciis prudentie oppoſitis ē uidendū. Pro quorūintellectu ẜm Tho. notandum ꝙ prudentia hꝫ trespartes in genere vicꝫ. Primo conſilium ẜm quod dicit̉ quis eubuliam habere. Secundo iudicium ſeu ſententiam de conſiliatis. Tercio preceptum ſcꝫ ad exe-quendū p̄conſiliata ⁊ ſententiata ⁊ ad quodlibꝫ horum ut bene fiat multa exigunt̉. nā ad bonitateꝫ cōſilit ſeu eubulie. v. aut. vi. exigunt̉. viꝫ memoria .ſ. preteritoꝝ geſtorum ⁊ ſimilium. Intelligentia que ē p̄ſen-tium ꝯtingentium ⁊ neceſſariorum. Sollertia q̄ ē inconſiderandis futuris euentibꝰ. ē em̄ facilis ⁊ prompta ꝯiecturatio de inuētiōe medii. Rō ſiue rōcinatio q̄cōfert vnū alteri. Docilitas ꝑ quā qͣs acquieſcit ſentētiis maioris. Euſtochia uero ē qn̄ qͥs ex ſeip̄o ꝓmp-te ꝯiecturat de medio l̓ de quibuſcūqꝫ. Que vicꝫ ſuntmedia īter ſupͣmū aīe qd̓ ē rō. ⁊ īfimū hoīs qd̓ ē oꝑatio ꝑ corꝑis exercitiū media Secūda ꝑs prudētie pricipalis ē ſentētiā ſeu iudiciuꝫ. ⁊ habꝫ duas partes ſeu