mō. ſine hoc einde ſcandalū generet̉. Quādo etiāquis non intendit impugnare ueritatē ẜm quod ſibiuerum uidet̉. hoc tamen facit cum inordinata intentione. ſicut diſcipuli contendebant de quo non erat cōtendendū ſcꝫ de primatū. ⁊ illud eſt etiā peccatum ⁊cͣ.Litigium ē qn̄ quis inordinate uerbis alteriꝰ cōtra-dicit ratione perſone quam quis contriſtare intendituel contriſtare non ueret̉. vn̄ ſicut adulator intenditplacere. ita litigans contriſtare ubi non debet. qn̄ nōdebet. ⁊ ſic de alijs circumſtātiis. Si uero aliquis uerbis alterius contradicit propter perſonam dicentiscui contradicens ꝯſentire refutat propter defectum amoris animos vnientis. ſic non eſt proprie litigiumſed diſcordia. de qua ſupra. Deriſio ſeu illuſio fit qn̄defectus preſertim peccati hominis alterius pro lu-do uel riſu accipit̉ puta quando aliquis dicit de ali-quo turpia defectus uel mala. intendens eum pone-re in erubeſcentiam per quandam ꝯfuſionem. Et ē qͣſi idem ſubſannationi. Sed deriſio fit ore. i. uerbo uelcachinis. Subſannatio autē naſo rugato. Deriſio ſcūilluſio eſt pctm̄ mortale. tunc quando malum alteriꝰaccipit̉ quaſi paruum ratione perſone ſicut defectuspuerorum ⁊ ſtultoꝝ parum ponderare ſolemus. Sicaliquem illudere ⁊ irridere ē eū aīo paruipēdere ⁊ eūtam uilem eſtimare vt de eius malo non ſit curanduꝫſed ſit quaſi pro ludo habendus. ⁊ habet illa deriſiopeccati mortalis gradus ſecundum ꝙ perſona que ir̄ridet̉ plus reuereri deberet. FPrimus eſt cum irride-tur deus uel ea que dei ſunt. ¶ Secundus cum irridentur parentes. ¶ Tercius cum irridentur iuſti homines