iudicem cum alijs circūſtantiis debitis. Ira igit̉ ꝑ zelū q̄ ē de malo culpe dicit̉ ex ſe laudabilis. ſed ex mōꝓſequendi p̄t fieri uituperabilis. dū nec tempus neclocum nec modū nouit obſeruare. preſertim qn̄ ꝑtinatie coniuncta ē. ⁊ turbationū ac ſeditionū magis ad-ductiua qͣꝫ ſedatiua. Ira p̄terea que ē motꝰ cōcitatꝰad inferendū iundictā pro malo ſibi uere illato ſi ſitẜm ordinem iuris nō ē de ſe uituperabilis ſꝫ reducit̉ad irā zeli. ut in iudice uel per iudicem. Secus ſi ex li-bidine ꝓprie uindicte principaliter uel iniuria nonſit uere facta. ſꝫ leuiter ⁊ irrationabiliter eſtīata. Iratalis per zelum ſequit̉ dictamē rōis nō p̄cedit. In eaem̄ primo quis deliberat de uindicta iuſte inferēdadeinde imperat ire ut exequat̉ ẜm rōis dictamē paſſio em̄ cooꝑat̉ actioni ut ſit efficacior. ut pꝫ in belloiuſto. in correctione fraterna. ⁊ ī actibus iuſticie. Differunt igit̉ ira per zelū qua tali iraſcimur uicio. ⁊ iraper uicium qua iraſcimur perſone. Dicit Alexan. Quādoqꝫ ira eſt naturalis paſſio ut in melancolicis ⁊ colericis. ⁊ ſic diffinit̉ a Damaſceno. Eſt feruor eius ꝗ circa cor eſt ſanguinis ex euaporatione fellis uel per returbationem facta. Quādoqꝫ ira ē primus motus utſi appetitꝰ uindicte de iniuria illata ſolū apparēter p̄cedat tam ſubito ⁊ preueniat rationeꝫ ꝙ rō nec acceptet nec negligat qn̄ pōt reprimere quin reprimat. ⁊ ſiciterum nō ē peccatum. Quandoqꝫ ira eſt ſola imparientia abſqꝫ appetitu ulcerioris vindicte. Quādoqꝫ refrigeratio quedam caritatis erga proximum citra o-diui. In quibus caſibus ira aut nullum eſt de ſe aut ueniale peccatum. Sed ira que eſt appetitus deliberatꝰDr