Canticaᵐ canticorumCapſuperVIII
Ahōc cognoſcēt omnes: quia vere meipiſcipuli eſtis: ſi dilectionē habueritis.de qua dilectiōe mox ſubdit̉.Q fortꝭ eſt vt mors dilectioBene ꝓculdubio fortꝭ vt mors dilectioiſſe perhibet̉: qꝛ dū per dilectionē a vicijſmortificamur. Qd̓ mors agit in ſenſibuscorꝑis: hic agit dilectio in cupiditatibusmentis. Sunt em̄ nōnulli qui ſic diligūtdeū: vt oīa viſibilia negligāt: ⁊ dū in eterna mente tendūt: ad oīa tꝑalia pene inſenſibiles fiāt. In his nimirū: vt mors dilectio fortis exiſtit: qꝛ ſicut mors exteriorescorꝑis ſenſus ab oī ꝓprio ⁊ naturali appetitu interficit: ſic dilectio in talibus virisoīa terrena deſideria ꝯtēpnere: mentē alias intentā compellit. Hmōi mortuis ⁊ viuis dicebat apl̓s: Mortui em̄ eſtis: ⁊ vitaveſtra abſcōdita eſt cū xp̄o in deo. Hi proculdubio vitā ſuā cū xp̄o abſcondūt: qꝛ dūoīa que videmuſ poſtponūt in his que nōvidemus: in beatitudīe ſcꝫ xp̄i veraciter ⁊ſecrete viuūt: qꝛ em̄ falſam vitā deſpiciūtque viſibiliter apparet: in vita vero ſe abſcondūt: que nō niſi in viſibilibꝰ oculis ſemanifeſtat. Poteſt tn̄ intelligi: vt: hic deſeip̄o xp̄o dicat inquiēs: Pone me vt ſignaculū ſuꝑ cor tuū: vt ſignaculū ſuꝑ brachiū tuū: quia fortis eſt vt mors dilectio.Ac ſi diceret: Dignū eſt vt in mēte ⁊ actione ſignū dilectōis mee mnelp̄m tecū feras:qꝛ in fortitudīe dilectiōis tue mortē ſubivt tu que mortua in infidelitate eras: mecū reſurgēs: in fidei nouitate ſpūaliter vinas: ſed qꝛ in cruce ſuſpēſus nequaꝙͣ fuiſſet: niſi ad magnā inuidiaꝫ cor ſynagogeexarſiſſet. Ideo ſubdit̉.Mura vt inferus emulatio.Emulatio quippe ⁊ in bonū ⁊ malū accipit̉. In bonū em̄ accipit̉ ſicut per apl̓m ditit̉: Emulamī cariſmata maiora. In malūautē aſſumit̉: vbi per ſamuelē ſauli dicit̉:duferet̉ a te regnū: ⁊ dabitur emulo tuo.tmulus quippe eiꝰ dauid dicit̉: cui ſaulnuūidere nō ignorat̉. dura eſt ergo vt inferus emulatio: qꝛ ſynagoga xp̄m ad infens poſſe tranſmittere ſe putauit: eiqꝫ ad
mortē corde īmiſericorditer inuidit: vt inferus emulatio dura extitit: qꝛ ſicut inferus ſine miſericordia qͦs tenet cruciat: ſiciudaica plebs xp̄m apprehēdens: ſine reſpectu pietatꝭ ad mortē trahebat. De quabene ſubditur.¶ ¶ Lampades eius lampadesignis: atqꝫ flammarū.Sicut ignis qui incēdit ꝯſumit: ſic iudeos ab oī fidei virtute inuidia ſua deſtruxitde qͥbus bene alibi dicit̉: Et nūc ignis aduerſarios cōſumit. Ac ſi diceret: Anteꝙͣad eternū ignē veniāt: in pn̄ti ꝯſumunt̉:qꝛ in ſe ipſi ignē inuidie portant: qui ſineportātis cōbuſtione nō portat̉. Hic ignisinuidie flāmas ꝓtulit: qn̄ per exempla inqͥbus accenſus eſt: etiā in gētibus vſqꝫ adxp̄ianoꝝ martyria ꝑ mūdū vniuerſū excreuit. Sed qꝛ hic ignis inuidie: hinc ignischaritatis ſe extulit. Ideo ſubdit̉.M ¶ Aque multe non potu erūtextinguere charitatē: nec flumina obruent illam.)¶ Tharitate qͥppe ſancti viuacit̓ ardebāt:qꝛ in dei ⁊ ꝓximi dilectiōe mirabiliter flagrabāt. Hac charitatē aque multe extinguere nō poterāt: qꝛ quātecūqꝫ tribulationes eis fierēt ad odiū eos trāſmittere nonvalebāt. Hic nimirū eſſet extinguere charitatē ſi in tribulatiōibus quas ingerebātad dei aut ꝓximi odiū eos hūiliare nō potuiſſent. Sed cū aque dicte ſint: qͥd rurſūꝑ flumīa: niſi ipſaꝝ aquaꝝ incremēta ⁊ viuacitas intelligit̉. Fluīa qͥppe viuas aqͣsſolere dici cognoſcimꝰ: fluia gͦ maxīas tribulatiōes accipimꝰ: que dū per totū orbēſuꝑ martyres ebulierunt ad extinguendūcharitatis ignē grādi impetu cōfluxerūt.Sed qꝛ inter fluia adeo charitatis vigorvixit: ita vt potius fluīa ꝯſumerēt ꝙͣ ſe abillis extīgui permitteret. Ideo multi etiāperſecutoꝝ ad eandē charitatē ſe ꝯuertebāt: ita vt dimitteret qͥcquid in mūdo poſſidebat̉: ⁊ ſeip̄os morti darēt ꝙͣ patiētibꝰcrudeliter inferebāt. Unde ⁊ ſubdit̉.N ¶ Si dederit homo omnē ſub-