Druckschrift 
Expositio in Canticum Canticorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ExpoſitiobeatiGregorijpape

ſtantiā domus ſue pro dilectiōequaſi nihil deſpiciet eam. ) cupiditatē terrene ſb̓e deus non diligit: qꝛ t̓renus amor oculū cordis ſordidatne diuīa claritas videat̉. Cōtra in euāgelio dr̄. Beati mūdo corde qm̄ ipſi deūvidebūt. At ioh̓es apl̓s ait: Si qͥs diligitmundū eſt charitas pr̄is in eo. Nec nimirū qūo diligere pōt quē neſcit? Autquō ſcit: ad quē ſciendū oculū cordisclaudit̉. Sed oēm ſub̓am domꝰ ſuedilectiōe t̓buit: qn̄ qͥcqͥd in mūdo poſſidet xp̄o diſtribuit: vt abijciēſ qd̓ īpedit deūdiligat: terſo puluere ſollicitudinū oculos aꝑiat: vt deū videat. Et oēm ſub̓aꝫdederit: qͣſi nihil deſpicit: qꝛ poſtꝙͣ ocu terſit: deū ꝯſpexit: in illiꝰ viſiōe qͥcqͥdpoſſederāt nihili pēdit. Hoc apl̓i fecerūtqui ſolū poſſeſſa: ſed etiā cupita vt xp̄ꝫſeq̄rent̉ dimiſerūt. Quibꝰ ipſe xp̄s prooīa dimiſerāt dicebat: feceritꝭ oīa quep̄cepta ſūt vobis dicite: Serui īutiles ſumus: qd̓ debuimꝰ facere: fecimꝰ. Sꝫ qm̄abiecta t̓rena ſub̓ia ſtatī ad ꝑfectionēaſcendit̉: qꝛ rebꝰ exterioribꝰ abnegatꝭ reſtat etiā labor vt idē ip̄e a ſemetip̄o abneget̉: qͣtūs gradatī ꝓficiat qn̄qꝫ ꝑfectꝰ ſolū ſe: ſed alios ſecū ad vitā trahat. de noua tenera adhuc eccl̓a vel vnaquaqꝫ anīa conſequēter dicit̉:O Soror noſtra paruula eſt:vbera habet: quid faciemusſorori noſtre in die qn̄ alloquenda eſt? i Sororē xp̄i eccl̓am vocat: qꝛ deipſis apl̓is dicebat: Ite dicite fr̄ibꝰ meisSoror aūt ꝑuula: vbera non hēbat: qn̄ inſolis apl̓is eccl̓a erat: in qͥbus ſe ipſaꝫ velalios nutrire lacte p̄dicatiōis poterat.Quid petrꝰ alijs p̄dicaret: ſeip̄m diſcipulū xp̄i in vniꝰ ācille voce deteſtādo iurādo negaret? Prīa eccl̓a vberabat: qꝛ poſt reſurrectionē in vna domo incluſa: int̓ ꝑſecutores ſuos dico p̄dicare: ſꝫ videri tīebat. Cōſequent̓ ergo dr̄:P Quid faciemꝰ ſorori noſtre

in die quādo alloquenda eſt?) Allocutꝰ eſt xp̄s ſororē ſuā qn̄ ſpm̄ ſcm̄ſuꝑ apl̓os miſit: eis in īterioribꝰ loq̄nsillos oēs mūdi loq̄las multiplici diſtributiōe docuit: ſed a qͥbus hic q̄rere intelligēdus eſt oīa nouit: niſi a ſcis pr̄ibꝰ antiqͥs qͦs ad querēdū ſpū ſcō inſtigauit. Quibus eodē ſpū in queſtionē eos induxit:reſpōdet ꝓtinus cōuenienter ait:M Si murus eſt edificemus ſuper ꝓpugnacula argentea.) Dato ſpū ſco murꝰ ſcā eccl̓a efficit̉: qꝛpͥus timida erat inſtruēte eādē ſpū oīpotēte ad reſiſtendū aduerſarijs īpenetrabil̓rroborat̉. Qd̓ māi feſtat idē petrꝰ ſub ācilla timidꝰ: mox ꝯͣ pͥncipes rigidꝰ qͥbꝰ dicebat: Obedire oꝫ deo magꝭ ꝙͣ hoībus. Etitęrū. Si iuſtū eſt nos potiꝰ audire ꝙͣ deūiudicate. Et nos poſſumꝰ videmꝰaudimꝰ non loqͥ. Et de ceteris diſcipulisſcriptū eſt. Ibāt diſcipl̓i gaudētes a ꝯſpectu ꝯſilij: qm̄ digni hīti ſunt noīe ieſuꝯtumeliā pati. Ecce qualis murus fcā eſteccl̓a: tenerrīa: nec pedē cuiuſlibꝫdiētꝭ ſine ſui leſiōe gerit. ꝟo acceptomirabl̓i artifici ſpūſco vniu̓ſi exercitꝰ aſſultātꝭ illeſa pedē ꝯtēpni ſuꝑt quā ꝓpugcl̓aedificāt̉: qꝛ vt tantūº ſe defendat: ſꝫ vt īpugnātes reſiſtēdo ꝓſternat: miraculaei facere ꝯcedit̉: hoſtes viderīt: ab eiꝰaggreſſiōe iacula timētes terreāt. Quepugnacl̓a bn̄ argētea eſſe ꝓhibent̉: qꝛ ip̄amiracula verbi p̄dicatiōe donāt̉. Et qꝛargētū ſonoꝝ valde eſt metallū: argēteapugnacl̓a exn̄t: qꝛ per miracula ſcm̄ eſt vteoꝝ ꝟba vniuerſū mundū cōualeſcēter fidei predicationē inflexibil̓r circūquaqꝫdiffunderēt: qd̓ manifeſtat pſalmiſta dicēs: In omnē terrā exiuit ſonus eoꝝ: infines orbis terre verba eoꝝ. Sequit̉.R Si oſtium eſt cōpingamusillud tabulis cedrinis. Oſtiū etiā bn̄ eſſe eccl̓aꝫ dicimꝰ: quā abipſo xp̄o ptāteꝫ aperiēdi claudēdi accepiſſe ſcimꝰ. Oſtiū ꝓculdubio in ſuis p̄di-