Druckschrift 
Expositio in Canticum Canticorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

beatiGregorijExpoſitiopape

Quid em̄ per filias hieruſalē: niſi cumnon filios ſed filias dixerit intelligimus:niſi nos debiles: in eccleſia: viri: ſedfemine ſumus? quia contra vicia fortiter reluctamus: viriliter reſiſtimus: inutiliter ſubiacemꝰ. Hieruſalē em̄ viſio pacitinterpretat̉: per quā eccleſia eſt maternoſtra deſignat̉: eo aſſidue pacē perpetuā contemplat̉. Si ergo nos in ferculoregis colūpne argentee non ſumus: reclinatoriū aureū non habemus. Per aſcenſum purpureū aſcendere valemus: ſaltem charitatē que cōmunis om̄ibus electis que quaſi in medio poſſta eſt: teneamus. Per hāc quippe rex ſalomon nosin ferculo ſuo eſſe cognoſcit: quia in eocolunnis argenteis reclinatorio aureo aſcenſu purpureo: ꝓpter filias hieruſalem: etiā media charitate cōſtrauit: quia ſummis eccleſie mēbris ad eandē ſponſi beatitudinē peruenimus: ſi charitatē indefeſſam obſeruamus. Sequit̉:R Egredimini filie ſion videte regem Salomonem in diademate: quo coronauit eum materſua in die deſponſationis eius: in die leticie cordis.Mater xp̄i beata maria eſſe credit̉: quecoronauit diademate: qꝛ humanitateꝫnoſtrā ex ipſa ip̄e aſſumpſit: ſicut in euangelio recitat̉. Et hoc in die deſponſatiōis.eius: in die leticie cordis eius factū eſſedicit̉: quia quando vnigenitus filius deideitatē ſuaꝫ humanitati noſtre copularevoluit: quādo per bonā voluntate ſuamtempore oportuno eccleſiā ſuam ſibi aſſumere placuit: tūc cum charitatis exultatiōe carnem noſtrā ex matre virgine ſuſcipere voluit. In qua doloribus tempore viuēs: de redemptiōe noſtra vehementer exultauit. Sed diadema gloria aſſumat̉: in humanitatis autem ſuſceptione gloria verbi dei: ſed humilitaseſſe cognoſcat̉: quomodo in humilitatenoſtra quaſi dyadēmate coronatus fuiſſe-

dicitur. Sed cuꝫ ip̄a eius incarnatio veregloria noſtra fuerit: quia membra eius ſumus propter cōmunionē corporis dyadema membroꝝ bene capitis ſcriptura predixit. Hic itaqꝫ: quia a ſponſa laudatur:ip̄e viciſſim ſponſā laudare dignat̉ dicēs Capitulū IIII AUam pulchra es amicamea: qͣꝫ pulchra es decora: oculi tui columbarum: abſqꝫ eo quod intrinſecus latet. Quia hec ſuperius expoſuimus: vt potuimus: nūc eadem repetere propter breuitatē ſeruandā deuitamus. Sed quia adiunctū eſt abſqꝫ eo quod intrinfecus latetbreuiter videndū eſt: quomodo ſuperiusꝯiungat̉. Pulchra eſt ergo ſpōſa oculieius columbaꝝ: abſqꝫ eo qd̓ intrinſecꝰ latet: qꝛ valde honeſtū eſt quicquid in exterioribus operat̉: ſimpliciter inter homines conuerſat̉: ea que videt temporaliter cōcupiſcere dedignat̉. Et ſi quid tamēin hoc mūdo placet: poſt cōcupiſcentiasſuas ire deteſtatur. Sed vehemēter pulchrius honeſtiꝰ eſt: cordis deſideriūillibatū retinere conat̉: eterne beatitudinis claritatē in mente retinet: erectacontemplat̉: in his que interius videt:ſuauiter requieſcit: mūdat̉. Sequit̉.B Capilli tui ſicut greges caprarū: que aſcenderunt de monte galaad.) Si per oculos predicatores eccleſie deſignant̉: quia ceteris viam oſtendūt: beneper capillos populi figurant̉: qui eidemeccleſie ornatū tribuūt. Capilli ergo ſponſe ſicut grex caprarū eſſe dicunt̉: quia populi eccleſie precepta legis ruminātesceleſtia fide contemplant̉: mūda ſunt animalia in altis paſcunt̉. Galaad aūt aceruus teſtimonij interpretat̉. Quid autemper aceruuū teſtimonij: niſi multitudinē