ſuper Cantica canticorumCap. vij
ſpectat. Tūc enī dn̄s videre vel cognoſcere dr̄ cū ſctōs ſuos qͦs illuſtrat ad vidēdūexhortat̉. Sꝫ qͥd ē ꝙ nō poma mōtꝭ ſꝫ poma ꝯuallis vt videat deſcēdat: niſi qd̓ ill̓reſpectū ſue miſeratōis tribuit De quo ꝑpſalmiſtā dicit̉. Quoniā excelſus dn̄s ethumilia reſpicit ⁊ alta a longe cognoſcit.Et ipſe dn̄s ꝑ ſemetipſum ex voce ꝓphetr dicit. Suꝑ quē requieſcet ſpūs meꝰ: niſi ſuꝑ humilē ⁊ quietū ⁊ trementē ſermones meos. Sequit̉ autē ſpōſus ⁊ dicit.M Et inſpicerem ſi floruiſſentvinee ⁊ germīaſſēt mala pūica.¶ Uinee florēt qn̄ in eccleſijs filij recēter īfidē generant̉ ⁊ ad ſanctā cōuerſationemquaſi ad fructꝰ ſoliditatē preꝑant̉. Malapunica germināt qn̄ ꝑfecti quiqꝫ ꝑ exempla ſua ꝓximos edificāt ⁊ in nouitatē ſancte cōuerſationis ꝑ p̄dicationē ⁊ bonoruꝫoperū oſtenſionē inuitāt. Illud qͥppe malū punicū vide licet apl̓us Paulꝰ germinauerat qͥ dicebat. Filioli mei quos iterūꝑturio donec formet̉ xp̄us in vobis. Sicin ſctā eccleſia agit̉ vt ꝑ bonos mali ꝯuertant̉: ꝑ ꝑfectos imꝑfecti nutriant̉ donec ⁊ipſi ad ꝑfectionē veniant: ⁊ infirmos qͦſqꝫ ſicut ipſi ꝓducti ſunt ad mellora ꝑducant. Hos xp̄us eccleſie ſpōſus viſitandoꝑſpicit: reſpiciēdo corpꝰ ſanctū conuigit:qꝛ ideo corpꝰ infirmitatis aſſumpſiiſſe cognoſcit̉: vt in corpꝰ ſue claritatis tota ſimul eccleſia trāſformet̉. Un̄ beatꝰ Paulus ait. Qui reformabit corpꝰ humilitatis noſtre cōfiguratū corꝑi claritatis ſue.Hec oīa in fine mūdi ſynagoga tandē excitata ꝑcipiet: ⁊ ſe tā diu ignoraſſe reprehendet dicens.R Neſciui aīa mea cōturbauitme ꝓpt̓ quadrigas aminadabAc ſi diceret. Tot ꝟtutes ī ſcā eccl̓ia fieri vidēs qͣre ī tāto tꝑe nō ꝑcepi: quare incredula ꝑſtiti? cur tādiu ꝑ īfidelitatē meāī tenebris ignorātie remāſi: ſꝫ ꝓpter quadrigas aminadab ꝯturbat̉ qꝛ qn̄qꝫ ꝑ p̄dicationē xp̄i ad fidem ſuſcipiēdaꝫ excitat̉.Am inadab enī ſpōtaneꝰ ppl̓i mei interp̄
tatur. Et bene ꝓ dubio xp̄us ille a patreſpōtaneus ppl̓i mei dr̄: qꝛ vera ſpōtaneacharitate ad populū ſaluandū deſcēdit: ⁊vt noſ a morte eleuaret pia volūtate: ⁊ benigna gr̄a mortē in cruce ſuſcepit. vn̄ etipſe ad patrē ait. Volūtarie ſacrificabo tibi. Et vnꝰ ex redēptiſ ad xp̄m loquēs aiebat. Exaudi me dn̄e qm̄ benigna ē miſericordia tua. Propt̓ qͣdrigas ergo aminadab ſynagoga ꝯturbat̉ qꝛ qn̄ tandē qͣtuorxp̄i euāgelia ī mūdo currētia in cordibushoīm feruētia ꝑ fidē ꝯtēplat̉. mox in tenebris ſue infidelitatꝭ ꝯfundit̉ ⁊ aborta ꝯfuſione ſalubri ad pnīaꝫ ꝯmouet̉. Cui eccleſia benigne loquit̉ dicens.S RReuertere reuertere ſunamitis reuertere reuertere vt intueamur te.)Sunamitis q̄ppe captiua īterp̄tat̉. Sunamitis ergo vt reuertat̉ vocat̉ qꝛ ſynagoge ī fine mūdi fides ab eccl̓a offeret̉ vt dignitatē priſtinā recipiat: q̄ ſub infidelitatꝭiugo a demonibꝰ captiuat̉. Et bn̄ quaterreuerti āmonet̉ qꝛ ī quatuor mūdi ꝑtes iudei diſꝑſi ſūt ſicut p̄dictū ē ꝑ ꝓphetā. Sifuerit numerꝰ filiorū iſrl̓ velutarena marꝭreliqͥe ſalue fiēt. Reuertat̉ gͦ ſunamitis vteā ītueamur. Itē ſynagoga ad fidē ꝯuertat̉ vt ī pnīa oībus on̄dat ꝙͣtū malū fecerat qn̄ deū ſuū ī cruce ꝯfigebat. Sꝫ ꝓtinꝰcū eccl̓ia fidē ſynagoge ītueri appetit ſpōſus ꝯgratulādo qͣſi īterrogās rn̄dit ⁊ dic̄.¶ Capitulū. VII. AUid videbis in ſunamite: niſi choros caſtrorū:¶Caſtra qͥppe militātiū ſūt. Caſtra gͦ ī ſunamite videbūt̉: qꝛ ꝓ fide ꝙͣ mōīpugnat tūc robuſte ꝯͣ īfideles al̓s ꝑfidospliabit̉. Sꝫ qꝛ hoc ꝑ ſcāꝫ eccl̓iaꝫ fiet vt ſynagoga cōuertat̉ qꝛ ẜmonibꝰ ⁊ exēplis pdicatoꝝ ꝯuertet̉ ad fidē. ideo iuſte ad laudem ſpōſe ſponſus ſe cōuertit dicens.B¶ Qua pulchri ſunt greſſus.tui in calciamētis filia prīcipis.