Druckschrift 
Expositio in Canticum Canticorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Cantica canticorumCap.VIIIſuper

na: exqua infirma mēbra in eccleſia nutriūt: quaſi xp̄m lactāt quē in minīs ſuiseſſe pn̄tem cognoſcūt. De qͥbꝰ bn̄ ſubdit̉.Mandragore dederūt odorem in portis noſtris.Quid per mādragoras herbā ſcꝫ medicinalē odoriferā: niſi virtꝰ perfectoꝝ intelligit̉: per quā perfecti qͥqꝫ imꝑfcōꝝinfirmitatibꝰ medent̉: in fide quā p̄dicantin portis eccl̓e veri medici eſſe cōprobant̉Qui exēpla bonoꝝ operū circūquaqꝫper ſanctaꝫ famā tribuūt: quaſi odorē quoegroti ſanent̉ aſpergūt. Sequit̉.aa Omnia poma noua vetera dilecti mi ſeruaui tibi. Hic per poma ſenſus ſcripturaꝝ ſcāꝝ intelligūt̉: que ex pr̄ibus ſcīs ad nos vſqꝫ perueniūt credunt̉: ex arboribꝰ pomaexurgūt: qͥbus aīe delectāt̉. Oīa pomanoua vetera dilcō ſuo ſeruat: qꝛ ſi nouūteſtm̄ eccl̓a catholica recipit: vt vetusabijciat: ſic vetus venerat̉: vt nouū ſꝑ inip̄is ſacrificijs carnalibꝰ per ſpm̄ intelligat: in nouo ſcꝫ xp̄m veniſſe ꝯgaudēs: inveteri aūt ſemꝑ ventuꝝ expectās dicēs Capitulū VIIIAUis mihi det te fratreꝫmeū ſuggentē vbera matris mee: inueniā te foris deoſculer: me nemo deſpiciat. In veteri lege eccl̓a poſita xp̄mexoptabat: in ſecreto pr̄is manētē forasvenire: carnē ad hūanos oculos mediocrit̓ cupiebat. Un̄ dauid deſideransdicebat: Exurge ne repellas in finē. Etalibi. Inclīa celos tuoſ deſcēde. Et eſaias valde cupiēs videre dicebat Vtinādiſrūpes celos deſcēderes. Uult ſpōſū foras ſpōſa inuēire deoſcl̓ari: qꝛ ꝯcupiſcit ſub lege poſita: vt carnē apꝑeat:vt amorē ei ẜuiat cui pͥꝰ accepta gr̄aplꝰ tīore ꝙͣ amore ẜuiebat. Poſt cꝰ oſcu neminē deſpicit̉: qꝛ poſtꝙͣ xp̄s vēitfidelibꝰ ſuis ſpm̄ libertatꝭ infudit: ab ip̄is

etiā angelis eccl̓a honorat̉. Hinc eſt ioſue angelū adorauit: iohāni vero volēti ſeadorare dixit: Uide ne fecerꝭ ꝯſeruꝰ tuusſū: vnꝰ fr̄m tuoꝝ hn̄tiū teſtimoniū ieſu.Sed qꝛ venientē eccl̓a ſuſcepit ſynagogareppulit: iteꝝ in fine mūdi ſuſcipietamabit. Io ſubſequit̉ eccleſia dicit:B App̄hendā te ducā in do mr̄is mee: ibi me docebis dabo tibi poculū ex vino ꝯdi muſtū maloꝝ gͣnatoꝝ meoꝝApp̄henſū in domū mr̄is ſue ducit: qꝛ ſinagoge in fine mūdi xp̄m in quē creditdicabit Hn̄qꝫ p̄dicationē eccl̓e ſuſceptꝰfuerit ibi eccl̓aꝫ docebat: qꝛ ſe doceri gaudebit: qn̄ ſynagogā idē corpꝰ factā erudiri ſecū videbit poculū ex vino ꝯditū eccleſia dabit: qꝛ ipſi ſynagoge nouū teſtm̄ veteri p̄dicabit: qͣi vino poculū ꝯdiētqꝛ dulcedinē euāgelij teſtīonijs legꝭ queaſꝑſa eſt vt robuſtius teneat̉ tinget. Muſtū vero maloꝝ granatoꝝ ſuoꝝ tribuet: qꝛfortiū viroꝝ vnitatē eccl̓ie etiā in martyrio tenuerūt: exēpla appōet: vt ad eoꝝ ſil̓itudinē ſinagoga īardeſcat: an̄ xp̄i ꝑſecutiōibꝰ mr̄io ꝑductā roborata ſuccūbat em̄ fortiū pugnatoꝝ victorias audierit: ad eoꝝ mutatōeꝫ pugnā ſubire dubitabit. Qd̓ aꝑte manifeſtat ſublūgit: Leua eius ſub capite meo:dextera illius amplexabit̉ me.Leua xp̄i vita pn̄s: dextera ꝟo vita btāhēt̉. Caput aūt nr̄m ſpūal̓r mens eſſe ꝑhibet̉. Dicit ſynagoga p̄dicatiōibꝰ eccl̓ieiaꝫ ꝯuerſa: exēplis roborata: imitatiōeſubleuata: leua eiꝰ ſub capite meo: dextera illiꝰ āplexabit̉ me. ac ſi diceret. Qm̄nūc tand̓ xp̄i fidē teneo: eiꝰ īeffabilē gr̄aꝫexperior ꝯcupiſcibilē: quā deſiderare neſciebā dulcedinē ſentio: t̓rena oīa poſtpono: etiā ip̄aꝫ vitā carnis eiꝰ amoretēpno: ad eiꝰ btītudinē videndā: totꝭ deſiderijs āhelo. Hoc qͥppe qd̓ aliꝙͣ āplectit̉: ip̄aꝫ quā āplectit̉ ex or̄ ꝑte intra ſehr̄e igͦrat̉. Leua ſub capite eſt: dex