ExpoſitiobeatiGregorijpape
tenditur. His vberibꝰ etiā ꝓximos nutritac robuſtos ſecū ad ea que cōcupiſcit perducit. vnde ſcriptum ē. Qui audit dicatveni. Sequitur.R ¶ Et odor orꝭ tui ſicut maloꝝ.¶ Mala punica de quibꝰ ſuperius tā ſepedictū ē hic rememorant̉ quoꝝ odori odororis ſpōſe ſatis aſſimilat̉. Per mala autēpunica martyres deſignari diximꝰ. Peros autē ſpōſe hic debere intelligi eiꝰ predicatione putamꝰ. Que dū virtutes martyrū predicat dū ad eoꝝ ſimilitudinē aīoſaudientiū inſtigat. dū in vniꝰ predicatiōefidei multas virtutes eſſe māifeſtat quidaliud ꝙͣ malorū odorē in ore portat: qꝛ etrubore corticis ī martyrio oſtēdit qd̓ p̄dicat ⁊ ī virtutibꝰ multitudinē granoꝝ ſubeadē fide quaſi ſub eodē cortice demoſtratde quo ⁊ ſubditur.Si Gutt̉ tuū qͣſi vinū optimuꝫ.In gutture quippe nihil ē. Per gutturergo ipſa predicatio iteꝝ deſignat̉ qͥ quaſivinū optimū eſſe dicit̉ qꝛ menteſ hominūinebriat vt preteritoꝝ ſicut dictū ē obliuiſcāt̉: ⁊ ī an̄riora currētes nō laſſenturde qͦſpōſa ꝟbū d̓ ore ſpōſi ſuſcipiēs t. adiūgit.T¶ Dignum dilecto meo ad potandum labijſqꝫ et dentibus illius ruminandum.Tale eſt ſpōſe vinū vt dignū ſit dilectoad potandū qꝛ dū ſancta eccleſia fidē veram predicat. duꝫ auditores ſuos ad ſancta oꝑa excitat dū ſolū chriſtū diligere inimitari amplecti bonū eſſe verbis ⁊ operibus demōſtrat quid aliud ꝙͣ vinū ſuū dignū facit: vt in ore ſpoſi dulce ſapiat. qd̓bene chriſtꝰ potare dicit̉ qꝛ a corꝑe ſuo apopulis fidelibꝰ amabiliter potat̉. De qͦnotandū ē ꝙ omēs potāt ſed labia ſola etſoli dētes rumināt qꝛ dū eccleſia ꝑ ſāctosſuos p̄dicat oēs quidē audiūt ſed nō oēsquāta ſit virtꝰ ſententiaꝝ qui dicunt̉ diſcernūt. Labia vero ⁊ dētes rumināt: qͥadū ꝑfectiores quiqꝫ poſt auditū verba admemoriā reuocāt: dū audita queqꝫ exerci-
tatione aſſidue cogitāt quaſi ad eos reuocāteſ ꝙ ſumpſerūt quāta ſit virtꝰ cibi quēcomederūt ſentiūt. Iccirco in lege ſcribit̉qꝛ aīal qd̓ nō ruminat īmundū habet̉ qͥaquiſqͥs bona q̄ audit ſiue legit nō recogitat vacās a ſanctis cogitationibꝰ neceſſario īmūdas cōgregat. Seqͥt̉ ſpōſa ⁊ dic̄.U ¶ Ego dilecto meo et ad meconuerſio eius.)Ac ſi diceret. Quoniā fide ac dilectiōeſoli xp̄o adhereo ſolū ſequor ſolū cū patre⁊ ſpūſco vnū deū videre cōcupiſco reſpeꝫctionis eiꝰ ſuauitatē viſitatiōis: benignitatē cōuerſationis dulcedinē gaudēter experior: experiēs ꝓclamo.X¶Uēi dilecte mi egrediamurin agrū cōmoremur in villis mane ſurgamꝰ ad vinea: videamuſſi floruit vinea: ſi flores fructꝰ ꝑturiūt: ſi floruerūt mala punica.¶ Dū ſponſa ſpōſi dulcedinē exꝑta ſe reficit. De ꝓximo etiā cogitat quē ipſiꝰ ſpōſi precepto ſicut ſe diligit. Et qꝛ ſpōſi preceptē intelligit etiā vt alij intelligāt concupiſcit dicens. Ueni dilecte mi egrediamur in agrū. Ager quippe teſte veritateeſt hic mundꝰ. In agrū vero cū ſpōſa ſpōſus egredit̉: qn̄ verbum dei carne ſuſcepta in thalamo virginis ī mūdo mōſtraturin villis cōmorat̉: quādo gētes per fideꝫviſitat quā recipiētibus largit̉. Mane advineas ſurgit: qꝛ poſt reſurrectionē ſuā ingloriā patris ſedēs eccleſias quas ꝯſtruitetiā defendit. Si floruit vinea cōcupiſcit:quia oēꝫ ꝑfectū eccl̓ie diſtricto exale ꝑpēdit: videt ſi flores fructꝰ ꝑturiūt: qꝛ ꝓſpicit ad quē ꝓfectū quiqꝫ teneri ⁊ imꝑfectiexcreſcūt. Uidet ēt ſi floruerūt mala pūicaqꝛ ꝑfctōs qͦſqꝫ reſpicit ⁊ qͥd vtilitatꝭ ī ꝓxīmis habeāt qͣſi in floribus fructū arboruꝫcognoſcit: de quibus bene ſequitur.y ¶ Ibi dabo tibi vbera mea.In malis punicis dat ſponſo ſponſavbera qꝛ imꝑfectis viuit charitas gemi-