beatiGregorijExpoſitiopape
qͣſi aurora pulchra vt luna electa vt ſol terribilis vt caſtroruꝫacies ordinata.)¶ Eccleſia ſctā quaſi aurora cōſurgens iniudicio vltīo ꝓgredit̉ qꝛ relictis tenebriscorruptiōis: incorruptiōis claritate innouat̉. Que bn̄ vt ſol electa dr̄ qꝛ ad eandēgloriā ꝑducit̉ ad quā caput eiꝰ xp̄us qͥ ſoliuſticie ē eſſe ꝑhibet̉. Un̄ eſt ꝙ idē ſol aitVolo pater vt vbi ego ſuꝫ illic ⁊ miniſtermeꝰ ſit. Qd̓ tn̄ ⁊ de mēbris eiuſdē eccl̓ieadhuc ī hac carne viuētibꝰ intelligi pōt.Sūt eniꝫ nōnulli qͥ magna intētiōe q̄ ſinttormēta reproborū aſpiciūt: ⁊ que ſūt frāſua ſine palpatiōe examinare ꝯtendūt. dūqꝫ ſe peccaſſe cognoſcūt: ⁊ ꝑ hoc ire ad reproborū tormēta pertimeſcūt. ſubito tenebras iniquitatis derelinquūt ⁊ luce iuſticie accēdi cōcupiſcūt. mox ad ſanctā operationē conſurgūt: ⁊ per bona que faciuntclarere quibuſqꝫ proximis incipiūt. Hi ꝓculdubio velut aurora cōſurgentes ꝓgrediuntur. nūc alijs lumine ſancte oꝑationis reſplēdeſcet de qua bene ſubdit̉.N Pulcra vt luna electa ut ſol.¶ Luna quippe dum noctē illuminat caligātibus oculis iter per qd̓ homo gradiatur demonſtrat. Sic nimirum queqꝫ anīaque tenebras dimittit ⁊ in ſanctā operationem ſe extēdit. dū exemplū bene oꝑanditribuit ꝓximis quaſi lucē tenebreſcētibꝰoculis ſpergit. Dū enī peccātes quiqꝫʸ bonuꝫ opus aſpiciūt ⁊ ad idē faciendū ſe cōuertūt quaſi errātes in nocte ꝑ lumen lune ad viā redeūt. Hec itaqꝫ anima dū peccantibꝰ bona exēpla prebet quaſi luna innocte lucet. Dū vero magis ac magis creſcit ⁊ de die in diē per cōſuetudinē operꝭlumē iuſticie tā perfecte accipit vt etiā bonis exempla īmitationis prebeat que priꝰſolis peccatoribꝰ īmitāda apparebat profecto iā luna ſol efficit̉: qꝛ que in nocte errantibꝰ nūc lucebat. modo in die ambulātibus lumē veritatis manifeſtat. Hinc eſtqd̓ ſequit̉. Electa vt ſol d̓ quo bn̄ ſubdit̉.
O Terribilis vt caſtroruꝫ acies ordinata.¶ Hoc qꝛ iā dictū eſt iterū nō neceſſe ē exponi ne ſic videat̉ faſtidiū generari. Seqͥtur. Ergo ſpōſus ⁊ cām dicit. vn̄ tāta virtus in eccleſia excreſcere poſſit. Uiſitatione quippe renouat̉ ⁊ qd̓ in ea tenebroſuꝫeſt reſpectione eius illuminat̉. Et hinc eſtquod ſubdens ait.P¶Deſcendi in ortū nucū vt viderem poma conualliū: ⁊ inſpicerem ſi floruiſſent vinee et germinaſſent malapunica.¶ Quid ꝑ nūces: niſi ꝑfectos quoſqꝫ ītelligimꝰ: qui dū diuinā ſapīam intra corꝑaſua retinēt quaſi nucleū ī fragili teſta portāt. Sūt enī quā plureſ ī eccleſia q̄ aſſiduediuine ſcripture intēdūt quā fuauis ſit dominꝰ guſtātes. ampliꝰ guſtare ꝯcupiſcūtſctā gaudia ī corde rumināt: ⁊ ruminātesmagis ac magis ꝯualeſcunt: ⁊ tn̄ foris neſciētibus eos viles apparēt qꝛ ignorat̉ ꝙͣdulcē ī ſuis īterioribꝰ cibū portēt. Quidiſti: niſi nuces exiſtūt? qͥ nūclei dulcedineꝫintꝰ ferūt. exteriꝰ vero carnis vilitatē pretendūt. De quibꝰ fuit apl̓us qui dicebat.Habemꝰ theſaurū iſtū in vaſis fictilibus.Ortꝰ igit̉ nucū: corda ſūt ſanctorū qͥ dumdeū valde diligūt celeſtē dulcedinē in intimis gerūt. vn̄ ī pſalmo ſcriptū ē. Quaꝫmagna multitudo dulcedīs tue dn̄e ꝙͣ abſcōdiſti timētibꝰ te. Sꝫ quid ē ꝙ in ortuꝫnucū ſpōſus deſcēdit vt poma videat: cūpotiꝰ nūces videre debeat. Verūtn̄ ſciendū eſt ꝙ maxīe corda ꝑfectoꝝ viſitatꝭ eiſqꝫbenignitatis ſue ſuauitatē manifeſtat vtꝑ eos ad infirmiores poſtmodū veniat etꝙͣtū in augmētū iuſticie ꝓfecerint. ꝑ illoſcognoſcat. vn̄ ſcriptū ē. Dn̄s de celo proſpexit ſuꝑ filios hoīm vt videat ſi ē intelligēs aut requirēs deū. Dū enī diuina bonitas corda ꝑfectorū illuſtrat eoſqꝫ ad curā ꝓximorū ꝑ charitatis ſollicitudinē inſtigat. quid hoc ē aliud niſi ꝙ ad ortū veniēs poma ꝯuallis ꝑ illos qͥbꝰ p̄ſidet pro