liber

nec rei conueniens ſi exanima ⁊corpore hominē dici putab̓. Sinvero īcorporalem illum qui diuinam habet formam intelligesꝯmodiſſiē orientis nec nomineappellatus ē. Hunc enim primūfilium pater omnium oriri fecitque alibi primo genitū noīauitFilius quoqꝫ patris vias imitatus. ⁊ ad primitiua illius exemplaria reſpiciēs ſpeciēs rerū forinauit. Nūc platōne audiamusq̓ huiuſmodi verb̓ ī epimenidevſus ē. Laude aūt nō quidē alijanno: alij mēſe. alij nullo in tempore in quo polum ſuū trāſcurritmundūʳ Vna efficiēs. que verbūillius ordinauit. quod reꝝ omnie diuiniſſimum. Et in epiſtola ad tres ſibi amiciſſiōs Hermiadico. Horaſtū: ⁊ Coriſcam. hijſverb̓ cautiſſiē ſacratiſſimum hocdogma illis comendauit. Hacinquit epiſtolā oēs tres vna legetis: vel adminꝰ duo ꝯmuitertotiēs quotiēs poteitis. Oportetei vos vti hac lege iureiurandoꝯfirmata diligētia elegati: ⁊ ſtudio eiuſqꝫ ſorore doctrina: ut ꝑdeū pͥncipe oīm p̄ſentium ⁊ futurorū. ⁊ per pr̄em ⁊ cauſam pͥncipis ⁊ dominiū iuretis. Que ſi recte philoſophantur clare quatū homini contingere poteſt cognoſcemꝰ. Nonne tibi videturplato hebreorū ſcripturis inſudaſſe vndenamqꝫ ipſe ꝙͣ ab he

breis diſcere poſſꝫ pr̄eꝫ ⁊ dn̄m deum appellare: ac deū pn̓cipis ⁊dn̄i pr̄eꝫ noīare. Aut quis vnꝰapud grecos a d̓miſſimo verbomūdum dixit eſſe ordinatū. Qd̓ſi platonicorum teſtimomō philoſophi ſentētiā ꝯfirmari cupisPlotinum audi qͥd in eo libro dicat quem de tribꝰ hypoſtatibꝰa quibꝫ omnia principium hn̄tinſcripſit. mūdū inquit hūc ſenſibilē ſi quis admiratur magnitudinē. pulchritudinē. ⁊ ꝑpetuimotus ordinē cōſiderās. ⁊ deosqui ſunt ī eo alios viſibiles. alios īuiſibiles. demonas etia. aīalia. plātas. ceteraqꝫ oīa ad pͥmitiuū exēplar mēte aſcēdat. ⁊ ibicūcta intellectualia ꝯtempletureoꝝqꝫ omnū eternā mēte atqꝫſapientia preſidētem. ⁊ paulopoſt ſubiigit dicēs Quis igiturhūc genuit Ille ſimplex ſcꝫ quiante hūc ē. qui cauſa eut ille ſit.⁊ tantus ſit qui numerū facit.Nō enī numerꝰ primꝰ ē An̄ dualitatē emī vnū e: deinde dualitaˢeſt ab vno nata. ⁊ ꝓgreſſus aliquatulū addit. quomodo igit̉⁊ quid intelligendū eſt circa illud quod ſtabile manet Splēdorem ſcilicet ex illo. ex illo autem manente ſicut ſplendentemlucem ex ſole. Ita ex eo ſemperꝓfluentem. ex manente autemvniuerſa etiam que ſunt ab ipſoinꝙͣ manente progrediuntur.