Druckschrift 
De evangelica praeparatione
Entstehung
Seite
LXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

liber ſeptuꝫext.

eſſe referēda. qd̓ neſcio quomōop̄hendere q̄ant. Sꝫ hoc etiamſibi ꝯdonemꝰ. ut intelligibileſignum ꝯp̄hende̓. a ſenſibili veritas habei poſſit. Que aut ꝯmixtione cōpoſicōne ac temperiediuerſoꝝ aſpectu vim fiei aſſertꝓfecto cōcedent nullo ſciripoſſe. Rūo ei quātum diminuatur aleſiōe maligni ꝓpter inſpectiōeꝫ bemgni ꝑcipiēs? Et vtꝝauferat malignꝰ qd̓ a benignocōceditur quoniā locū eius aſpexeit aūt mutꝫ a īminuat a mixtura quedā inde fiat qͥs ꝑcipiēt.Que omniaſi qͥs alcius īſpiciatfacile credat non poſſe iſta humano ingenio penitus ꝑcipi.Vn ſi quis haꝝ reꝝ ꝑiculumfecerit videbit in pluribꝰ errare veītate cōſequi genethlialogicos. Qua ob re Eſaias etiamqͣſi hec omnibꝫ impoſſibilia ſintad filiam chaldeoꝝ qui maxīeiſta ꝓfitetur ait. Adſint ſaluate faciat aſtrologi: celi anuncient tibi quid tibi accidat. Hijſenim verb̓ docemur vel diligentiſſimos ī hac re chaldeos nonpoſſe p̄dicere velit vnicuiqꝫgenti deus attribuere. Hec Origenes Demonſtratū ia putonec deos nec bonos demonasgentiliū deos eſſe. Sꝫ ecōtra ſeductores quoſdā atꝫ maleficoˢnulli magis rei ſtudētes veritatis eu̓ſioni. Ita quū magnos

in genere hoīm errores ꝑſpexerint: fatoꝝ etiamnccitate falſaoēs pene gentes deceper̄t. a quibus erroribꝰ nemo a ſeculodn̄s ſaluator nr̄ Iheſus xp̄usliberauit Que oīa idcirco in haceuāgelica p̄paracōe priora collocamus: ut rebꝫ ipẜ videas quafraude maiores nr̄i oppmebātur vnde nos ſolam euāgelij doctrinam emerſimus. Explỉ lib̓ vIncipit̉ liber ſeptimꝰ. CaulinIs ergo Ita dictis atqꝫ diſpoſitis tēpueſt de ph̓ia hebreorūac pietate viteqꝫ moribus diſſerere. quoniā falſam religione gentiū abſqꝫracōne ſpreuiſſe demonſtruimus. reddēda modo racō eſt.re ſapiētiam hebraice ſcripturedelegimꝰ. Rd̓ autē nulla ſit culpa ab arbaris veītate velle cognoſcere alio tꝑe omnē philoſophia oēꝫqꝫ diſciplina a barbaris grecos accepiſſe on̄demus.Nunc vero aperire ꝓpoſumnusab hebreis ſolūmodo vere pietatis fūdamēta iacta fuiſſe. Ceteri enī hoīes cetereqꝫ gētes vniu̓ſe p̄ter hebreos nihil fere de immortalitate animi ſeciētes. necaliquid p̄ter hec viſibilia cogitantes corpoꝝ voluptate felicitatē terminarūt: adeo ut quaſimaxima deoꝝ voluptas ab eiscoleretur. ac ꝓpter voluptatem