LiberAloges
duas vniuerſū partes negociūpartitus eſt. quarum primamque nunc traducta nobis eſt.qua illis reſpondet qui eum ꝙchriſtianis inheſerat accuſabatpreꝑacōnem euangelicam. alteram veritatis catholice doctrinam appellauit. Illud ſane pretermittendum non eſt. ne quisquoniā nonnulla ī hoc libro nōabſqꝫ tue ſanctitatis auctoritate cōcidimus: quaſi traductōistranſgreſſos officiū nos accuſetante p̄micōcilij tempora librumhūc ab Euſebio editū fuiſſe. Cōſtat enim ip̄m arriana hereſi anſentēciam cōcilij laboraſſe. Sanctoꝝ deinde patꝝ auctoritatemlibēter ſecutum ſanctiſſime atqꝫpie ī orthodoxia vixiſſe. Ferturenī apud grecos ab eo iuſſu patꝝ ſacroſancte illiꝰ ſynodi ſymbolū ſcriptū fuiſſe: qd̓ ita cōpofuit ut ad deiciēdam abſqꝫ ꝯtrou̓ſia ꝑnicioſam hereticoꝝ opinionem filiū dei genitu: non factūoſb̓ſtācialēqꝫ patri cōſcripſei̓t:ac patribus tradidei̓t. nec inuēcioni ſue quicꝙͣ addidiſſe a indealiquid detraxiſſe a̓ mutaſſe patres dicūtur niſi ſolū illud: deumveꝝ de deo vero. Nā ⁊ ſi genitūeē a patre: non factu: cōſubſtancialemqꝫ deo patri filiū: ad refutaciōem hereticoꝝ ſufficerēt: qꝛtn̄ deū filium: patrem vero deumveꝝ inter hec diſtinguētes arria
ni p̄dicabāt: ne / qm̄ deū de deo ille dixit anſacaptarent: deū verūde deo vero pres interiecerunt.Hec res qm̄ nōnulla ī hoc libroſparſa inuenimꝰ ab arriana prauitate nō aliena: firmo nob̓ fiit argumēto an cetū illū ſacͣtiſſimū hec illi ꝯſcripta ⁊ edita fuiſſe. Quare ſentibus tuo iuſſu amputatis roſas ſolummodo latinis hominibus hac traductōneoptulimus. Incipit liber euſebide euāgelica ꝑꝑatiōePum quid ſit criſtianiſſimus neſciētibꝰ123.aperire ſtatuerī: huclibrū quo euāgelicedoctrine veritate approbamꝰ:ut oracōnibus tuis adiutus adoptatu finē ꝑueīam: tuo nomiepiſcoporū ornamētū Theodore dedicaui. Ac in primis quidnobis hoc euangelij nomine ſignificetur ⁊ quenam huiꝰ verbi poteſtas ſit: declarādū eēarbitror Euagelium igitur dicimus quod eternorum atqꝫincorruptibilium bonorum quecerte ſupremā ⁊ maxima ſunt.⁊ ex antiquiſſimis predictatemporibus: nuper vero ſplendoreſui orbem illuſtrātia: cunctis hominibus annūtiat: ꝙ non cecascaducasqꝫ huius ſeculi diuitianec breuem hanc calamitolamqꝫ vitam. nec inſtabilia corporis ꝯmoda. ſed animarum que
Capſuprun