igitur qui fetidos ſacrū bellū cōſcripſerūt/ quū lex eſſꝫ a̓ p̄cipiteˢex alto deici. a̓ in mare ſubmergia̓ igne cremai̓ ſac̓legos. quūqꝫPhilomelus Onomarchus etPhaylus tres iſti delphicumſpoliauerint tēplum. ſcd̓m legēdiuinitꝰ ſupplicia dediſſe. Alterūenimquū ꝑ aſpera ſcanderꝫ locap̄cipitē decidiſſe. ac ita expiraſſeAlteꝝ quū eques ꝑ littora ferretur in ꝓfundo lapſū vna cū eqͦfuiſſe aquis demerſū. Phaylūautem alij ſacro morbo ꝯſūptualij quū tēplum Inabis incēderetur vna ꝯcrematū fuiſſe tradiderūt Nemo ꝓfecto hec caſu niſiamēs accidiſſe putabit. Omneenim hos tres eiſdem tēporibusꝓpter idem delictū nō alijs ſuꝑplicijs ꝙ lex volebat iure punitos non a fortuna ⁊ caſu/ ſꝫ d̓mitus credere debemꝰ. Qd̓ ſi nonnulli rapaces ⁊ factioſi hoīes qͥnō alienos ſolūmodo populosſꝫ patrias etiā ſuas ſubieceruntimpune id feciſſe videntur. mirādum non ē. Primū enī non ſimlit̓ deus atꝫ homines iudicāt. homines enī de maīfeſtis tātūmōcognoſcunt. deus vero in aīm ingreſſus ipſū nudos volūtatis ꝑſpicit motus. Quare nunꝙͣ humana iudicia d̓ino tanꝙͣ meliora ⁊ iuſtiora p̄ponenda ſūt Multis enī hoīes falluntur ſēſibꝰ corporis atqꝫ turbacōibꝫ animi. In

deo autē nihil ē qd̓ fallat. ſꝫ ſumma iuſticia vna cū veītate cūctagerūtur. Deinde recte illd̓ impmis fertur id eē apud populumtyranos qd̓ ſunt ī lege ſuppliciaXn̄ igit̉ in ciuitatibꝰ adeo abudant / ut nulla legū reuerētia ſit.tūc deꝰ ut vicia repellat ⁊ ad virtutem hoīes cōuertat crudelibꝰatqꝫ tyramcis viris non iniuriapotētia p̄bet. vicioꝝ enim cumulus ſine crudelitate mūdai nonpōt. ⁊ quēadmodum vindicespublicarū reꝝ ad homicidas ꝓditores ⁊ ſacrilegos interficiendos publice aluntur. nō qꝛ talehoīs exͣcicui laudetur. ſed qꝛ pōpulo neceſſariū ē. eodē ꝓfectopacto huiꝰ mundi gub̓nator qͣſi cōmunes vindices tyranos inciuitates exſuſcitat. ut iniuriamatqꝫ impietate aliaqꝫ hmōi vi⁊ crudelitate iſtoꝝ puniat. quiqm̄ nō recto animi ꝓpoſito / ſedcrudelitate cōmoti d̓ine voluntati ſubminiſtrarūt. ut ignis ꝯſūpta materia demum extinguitur.ſic ⁊ ipſi quum ciuitates pͥuas īanes hoīm fecernit. tūc demumin ꝑniciē incidunt. Quid autemmiramunſi tyrānoꝝ interdū miniſterio effuſas hoīm iniuias deus cōpeſcit. quum etiā ſepiꝰ nonalioꝝ oꝑe ſed ꝑ ſe ipſum fameterremotu peſte alijſqꝫ hmoī qͥbus multas vrbes deſolatas videmꝰ id factitet? Satis dictum