liber
eſſe puto neminem qui male viuat eſſe felicem vnde maxime ꝓuidentia eſſe probatur. Et poſtaliqua. Ventorum inquit impetus ⁊ pluuie vis non ad perniciem̄ nauigancium aut agricolarum. ſed ad vtilitatem humanigeneis d̓initus mittitur. Aquisenim terra ventis vero regioneꝫque ſub luna eſt mundare ſolet⁊ vtriſqꝫ aīmalia ī plantas alitauget perficit. Quod ſi nauigates aut agricolas nonunꝙͣ perdit mirari non debes. Nam ſi animi oculos parumꝑ volueris eleuareᶜ atqꝫ ut poſſibile homiinēde vero bono conſiderare. omniaque nunc admirari videris magnō riſu proſequeris? Semperenim quum meliorā lateāt in locum eorum mala irrupentia laudatur? Quum vero in mediumadſūt bona tunc que contrariaſunt hac luce dilucidius turpitudinem ſuam oſtendunt. Siergo diuinum illud bonum mente cōceperis: nihil eorum que admiratus fuiſti facile apud vicioſos inueniri inter bona collocab̓Mmima enim quedam huiuſcemodi particula ſunt. cura vero tociꝰ hūami geneis deo ē Utergo in edicōe ludorū atqꝫ certamīs ediles ꝓpt̓ aliquos rei. ꝑ.yſus die certamīs mutato fecerūt nōnullos luctatoꝝ nō affuiſſe Sic et deo qͣſi magne cuiuſ
dam ciuitatis tocius orbis cura geres humidiorem eſtatem⁊ vernalem hyemem ad vtilitatem tocius effecit. ꝙͣuis nōnulli hac temporum inequalitatemagna damna paciantur. Elementorum igitur int̓ ſe tranſmutacones ex quibus mundus cōſtat ⁊ quibꝰ ꝯſeruatur tanꝙͣ neceſſaias ip̄e inſtituit. pruine autem ⁊ iues ceteraqꝫ huiuſmōiad frigiditatem aeris cōſequūtur ſicuti ad cōcuſſionem nubiifulgura ⁊ tonitrua: quorū nihilforſan ⁊ ꝓuidētia ſit. Pluuie vero acventi/ quū vite alimenti crementiqꝫ cauſa plantarum atqꝫanimalium ſint / prouidēcia certe fiunt / ⁊ ex iſtis illa ꝯſequūturut ſi editoris muneꝝ libea̓litateatqꝫ magͣficēcia magna vnguetoꝝ copīa ꝓponatur: vnde guttis quibuſdā in terra defluxis lubricus valde locus effectꝰ ſit: nemo non inſanus proinidētia editoris mu̓neꝝ / lubricitatē factameſſe ꝯtenderet: ſed ad magnificētia abūdantiaqꝫ vnguētorū ꝯſecutam ꝯcederꝫ ris ſimilit̓ ⁊ aliahuiuſmodi non ſūt nature opera pn̄cipaliter ſꝫ nubibꝫ natualiquadā rōne accidentia ⁊ tn̄ etiāhec prudentioribus ꝯferunt: trāqͥllitatē enī aeris motus vētoꝝhyemes ⁊ ſerenitatē hijs ſignip̄dice̓ ſolēt. fornices porticuſqꝫnū vides q̄rūplurimi ad meidiē