Liber

iniuſti homines pendēt. Cuiusrei qui ſiculam ꝯſcripſer̄t hiſtoriā teſtes locupletiſſimi ſūt. Nāvel amatiſſima vxorē ſuſpectamadeo fuiſſe tyranno dicunt ut tabulis cubiculū ſtrauerit quo maior ſonitus quū ad eū iret excitaretur. nudūqꝫ ita ut nihil occulte ferre poſſꝫ. aditumqꝫ ipſū foueā intercepiſſe. ut vel ſaltibꝫ vl̓longis gradibꝫ vel aſcēſu deſcēſuqꝫ pergendo nullum poſſet telum occultare. Quod quatiſqꝫigitur animꝰ hominis q̄ vel vxore ita ſuſpectā habebat malis refertus erat Illis certe mihi ſimilimus videtur fuiſſe qui quum adalta p̄cipicia ſcandant / an̄ꝙͣ adcacune ꝑuenerint timore ꝑculſinec alciora petunt iam feſſi: necdeſcendere audēt/ quū ad hiatu⁊ ꝓfūditate deſpexerint. Tyrannide nempe qͣſi d̓mam re aggreſſus quū peicula eius cognouiſſꝫ⁊ ſtanti in ꝓpoſito inumerabiliavidebat indies pericula. ⁊ ab euti mortem imminere non dubitabat. omnibus ⁊ ſi non corporibus ſed ammo tamē aduerſueum armatis: quod ille ipſe dionyſiꝰ ita eſſe ſignificauit. Namquum quidam vitam tyrannorum apudeū quaſi beatam laudibus efferret vocaſſe ad cenaregio apparatu ꝯſtructam homine dicitur. ac ſuꝑ caput illiꝰ ſedetis acutum gladiū tenuiſſimo fi

loſuſpendiſſe. que poſtra ꝙͣ repēte ꝯuiua ille r̓ſpexit nec ſurgereinde auſus timore tiranni nec bibere aut comede̓ potens peiculoꝑculſus ceruice ac oculis ad pedētem gladiū directis mortemexpectabat. Quod quum vidiſſet Oionyſius num inquit intelligis ꝙ beata ſit vita noſtra? talisenim ē niſi velimꝰ nobiſmet ipſadulari Omniū enim reꝝ copiāhabentes propter frequentiampericulorum ⁊ impendētem fornidinem nulla frui poſſumus. Ilis ſimiles qui a deformibꝰ ſepemeretricibꝫ decipuitur. que veſte atqꝫ auro valde ornate ⁊ fuco faciei deformitatem occultantes quaſi hamo piſces hijs niſidijs captos attrahunt adoleſcētes. Hac infelicitate nos premimur qui multis felices videmuret ſicut tormentis multi cōguntur mentis ſue arcana ꝑ andereſic interdum huius vite moleſtia victi veriſſimas voces de miſeria noſtra eimitimus. Illis enīcerte ſimiles animalibus tyranni ſumus que ſagmantur. quibus comedendi bibēdiqꝫ nonad aliud ꝙ ad perniciem ſuamcopia ſolet offerri. Multi autēpecunie cupiditate victi manifeſta dederunt ſupplicia. Cuiusrei exempla ⁊ſi quotidie videmus. vnum tamen ex priſcis referre operep̄cium duximꝰ dicūt

ii