xvi. c. Melior eſt paciens viroforti ⁊ qui dn̄atur animo ſuo expugnatore vrbiū. Ex hoc laudātur paciencia magnoꝝ virorumatqꝫ potentū qui paciētes ſuer̄tad ferendū iniurias Scribit naqꝫ Seneta d̓ anthigono rege ꝙcun audiſſꝫ quoſdā qui cum nōvidebāt de ſe male loquētes atceſſit ad eos et dixit. Nūc maledixiſtis Anthigono cuius occaſione in has miſerias incidiſtisNodo autem bene optate ei q̄vos ex hac voraginē eduxit necamplius eis dixit Dicitur eciamin Policrabone ꝙ Ariſippus cuidam maledicenti ſibi ph̓s paciens reſpondit. Tu lingue tue ⁊ego aurium mearū dominus ſūet ibidem narratur ꝙ Senephophiloſophus de ſe maledicēti reſpōdit Tū didiciſti male dicereego maledicta cōtemnere Ibidēhabetur de Octauiano ꝙ cum etdem deſcendenti rome ꝑ ſacramviam. deſperatus quidam diceret. O tiranne. reſpōdit Si eēmnō diceres net amplius deverb̓eius curauit. Fertur adhuc ibidem ꝙ ſimillimus quidam adoleſcens Octauiano vrbeꝫ intrauit quem Auguſtꝰ ad ſe adductum interrogauit. Dic mihi adoleſcens fuit nu̓mꝙͣ mater tuarome. Negauit̓ ille nec cōtentuſadiecit ſed pater meus ioti itaqꝫ aſperitabe vrbana notiriamomnium et familiaritatem ſibiconciliauit. Ibidem adhuc fertur illud quod ſcribit Auguſti.iiij. libro de ciuitate dei de magnō alexandro qui cum rep̄henderet piratam quēdā dicens. Curmare habes infeſtum. Ille liberavoce reſpondit. Quid tibi vttu orbem terrarum Sed quia idego vno nauigio facio latro vocor quia tū magna claſſe diceriſimperator. Si ſolus et captꝰ ſitalexander. latro erit. et multa alia contra alexandrum protulitanimoſe. Miratus alexandercōſtancia hominis honorauit eūiuſſitqꝫ cōſcribi milicie. Similiter naratur ibi ꝙ anthigonꝰ pedagogus citheram alexādri magni fregit abiecit̓qꝫ dicens etatitue iam regnare conuenit vt eaque in corpore regis voluptabemluxurie dant domineris quod ille pacientiſſime tulit. quibus exempl̓is apparet nō vile eſſe neqꝫvituperabile ymo magnificum ēgregium atqꝫ decorum illatas inturias deſpicereSecundo debet homo eſſe paciens in temporalium bonorumperdicione vt non ſubruat animius neqꝫ deſperꝫ ſi qn̄qꝫ hec fortunie bona vt honor dignitas potencia diuicie et ſimilia dinimūantur. Propterea laudatur Anaxagoras qui non eſt contriſtatꝰ quando in patria rediens