hot dicit Aug. vij. cōfeſſionū fuiſſe de mente plabonis. et. x. deciuitate dei. c. iij. fuiſſe de mentePorphirij. Concludenduꝫ ergoẜm Tho. vbi ſupra ꝙ ph̓i noncognouerunt miſteriū diuinaꝝperſonaꝝ ꝑ ꝓpria que ſūt paternitas filiacio ⁊ proceſſio. Iuxtaillud apl̓ī. i. ad cor. ij. Loquimur dei ſapienciam quā nemopricipū huiꝰ ſeculi nouit ſcꝫ philoſophoꝝ ẜm gloſam. cognon erunt tamen quedā attributa qappropriātur ꝑſonis ſicut potēcia appropriatur patri ſapiēciafilio et ſpiritui ſancto bonitas.Vi vero aliquis quereret Ad qd̓eſt ergo neceſſaria cognicio trinitacis ſi humana racōe cognoſci nō poteſt. Reſpōdet Tho. ꝙtalis cognicō neceſſaria eſt nobis dupliciter. Vno modo ad recte ſenciendum de creacōe reruꝫPer hoc em̄ qd̓ dicimꝰ deū om̄afeciſſe verbo ſuo. excludit̉ errorponētiū deū ꝓduxiſſe res ex ncc̄itate nature Per hoc āt qd̓ ponimus in eo ꝓceſſione amoris onditur ꝙ deus nō ꝓpter aliquaꝫindigenciam ꝓduxit creaturasneqꝫ ꝓpter aliquā cauſam extriſecam. ſed ꝓpter amorem ſue bonitatis Secūdo fuit neceſſariacognicio trinitatis ad recte ſeciendum de ſalute generis humain que ꝑficitur per filium inicarnatumSecundum qd̓ cōſideranduꝫoccurrīt de trīnitate dicitur ſcripture p̄nunciacō. In veteri nāqꝫlege ſepius pluralitas perſonarum eſt p̄ſignata. Nam ſcribit̉geneſis primo. Ini principio creauit deus celum et bertam. ſcd̓ꝫNicolaum de lyra hebrayca veritas habet. In principio heloymcreauit celum et terram. Heloym autem eſt plurale huius nominis. Hel. ſicut pabet ſcientibus proprietates ydeomatis hebrei. per hoc autem ꝙ nomē plurale diuiniū cōiungitur cum verbo ſingularis numeri. cum dicit̉creauit heloym. at ſi diceret̉ creauit dij. oſtēdit ſcriptura ꝙ indeo eſt aliqua pluralitas in vnitate eēncie et talis modꝰ frequetiſſime in veteri teſtamēto inuenitur. Sed contra hoc reſpondent iudei dicentes. ꝙ hoc nomheloym qn̄ ponitur pro deo iniꝑ roprie dicitur et inidifferenteraccipitur pro ſuo plurali et ſingulari. quando autem de deo vero dicitur ſemper accipitur ī ſingulari. et ſic ſumitur in propoſito quando dicitur. In principiocreauit heloym .i. deus. Ad quaſolucionem inifr̄igendam arguit nnicolaus de lyra ex bextu ſacre ſcripture quia hoc nomen heloym quando ponitur pro deo ⁊alia nomina diuina dicunt̉ frequenter de deo vero in plurali.qd̓ patet manifeſte quia cōiingitur cū adiectiuis pluralis nut