Nimū qd̓ cōſideranduꝫoccurrit de trinitate dr̄naturalis cognicō vbi videndū eſt vtꝝ ꝑ racōne naturalem poſſit cognoſci trinitas perſonarū diuinaꝝ. Et rn̄det Alexander in. .i. ſūme. et tho. i. ꝑte.q. xxxij. ꝙ impoſſibile eſt ꝑ racione naturalē ad cognicone trinitatis venie qꝛ hō ꝑ rōne naturalēin cognicōꝫ dei venire nō poteſtniſi ex creaturis. creature autemducūt in dei cognicionē ſicut effectus in cauſā. hoc ergo ſolū racione naturali p̄t̄ de deo cognoſci qd̓ cōpetere ei neceſſe ſit ſtd̓mqd̓ eſt omniū enciū principiumvirtus autē creatiua dei eſt cōmunis toti trinitati. vn̄ pertinetad vnitatem eencie nō ad diſtinctione ꝑſonaꝝ. Per racionē ergo naturalē cognoſci pn̄t d̓ deoea que ꝑtinent ad vnitate eencie. nō autē ea que ꝑtinet ad diſtinctione ꝑſonaꝝ. Qui auteꝫꝓbare nititur trinitatē ꝑſonaꝝnaturali racōe fidei dicitur derogare. Primo quidē quātū ad dignitatē ipſiꝰ fidei qͥ eſt vt ſit derebꝰ inuiſibilibꝰ que racionē humanā excedūt. Secūdo ꝙͣtū advtilitatē trahendi aliquos ad fidē. cū em̄ aliqͦs ad ꝓbandū fidēinducit racōes que nō ſūt cogetes cedit in deriſionē infideliū q̄tredūt ꝙ hmōī raciōibꝰ mintamur et ꝓpter eas credamꝰ Ideodicit̉ Bilarius libro detrinitateNō putet homo ſua intelligencia ſacramentū generacōis et ꝓceſſionis ſe poſſe cōſequi. Et dyomſius li. de di. nō. Non eſt inquit audendū dicere aliquid neccogitare de ſuperſubſtanciali occulta diuinitate p̄ter ea que diuinitus nobis ex ſacris eloquijsſūt exp̄ſſa. Notandū tn̄ ẜm Landul. in. i. di. iij. ꝙ poſſumus perymaginem venire in cognicionētrinitatis in diuinis non tamenſuppoſitorum ſed ꝑfectionū vtarguatur ſic. Omnis perfectioque eſt in nobis eminentiꝰ e indeo. Iſta cōceditur a ph̓o. qꝛ cōcederet ꝙ ſpecies ſuperior contineret virtualiter omnē perfectionem inferioris remota imperfectione ſed perfectionis eſt in nobis mens noticia et amor. ergoarguitur eē in deo. Iſtud acceptat̉ a philoſopho qui in. xij. methaphi. ait. ꝙ in deo eſt ſūmuſintellectus et ſummū intelligere ⁊ ſūma voluntas ſumme volūptuoſa. ideſt gaudioſa vbi Cōnientator commento. xxxvij. ꝓbat ꝙ in deo eſt intellectꝰ et voluntas ⁊ actꝰ eoꝝ ꝙͣuis nō ꝑ additam re vel intencione Hoc ided̓t ī fine cōmeti. xxxvi. ꝙ in d̓oeſt trinitas perfecta ſed dicit ꝙhac trinitate putauerūt chriſtiam eē trinitatem ſuppoſitorum⁊ illud ipſe negat ſꝫ male negat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten