Olens deus benedictꝰſodomitas peſſimos iūſte deuaſtare ſecretū ſuum aperuit abrahe dilecto ſuode quo cōſiderare debemꝰ triaPrimo amiciciāSecūdo beniuolenciāTercio prudenciā.Quare deꝰ voluit abrahe reuelare q̄ ſodomite faciebatRimo conſideremus inabrahā amiciciā qꝛ meruit eē amicus dei. Eſtvtiqꝫ hoc vnū de vere amicicie ſignis qn̄ quis cōmunicat amicō ſecreta vt plene poſui in ſermone de amicicia in libro de virtutibꝰ. vnde ambroſiꝰ li. de officijs. Nil inquit occultat amicus ſi verus eſt. et ſapiens. ꝓu̓.xxv. Cauſam tuam tracta cumamico tuo. Tenenda tamē eſtſemper regula Senecē ad Lucillum dicentis. Omnia cū amicodelibera ſed de ipſo prius deusigitur verus erat amicus cui fidelitas abrahe notiſſimā erat.Ideo dixit vt ponit̉ Gen̄. xviij.Nū celare potero abraham quegeſturus ſum. dixit ergo illi. Ocare abrahā clamor ſodomoꝝ ⁊gomorreoꝝ multiplicatus eſt ⁊peccatū aggrauatum eſt miinisdeſcendā et videbo vtrū clamorem qui venit ad me opere comipleuerint̉. ẜm omnes doctoresdeus cui nihil eſt abſconditumhoc ſic dixit in exempluꝫ noſtrūne precipites ſimus ad feredasin proximos repente ſedecias ⁊eos de facili morti adiudicemusde hoc eſt textus. ij. q. i. c. DeusomnipobensDe oracōe̓ abrahe ꝓ populo.Ecūdo cōſideremus inabrahā beniuolenciamad ꝓximos cū em̄ audiſſet verba dei dixit. O deꝰ meusnūquid ꝑdes iuſtū cū impīo ſiinuēti fuerint quinquagnita iuſti in ciuitate ꝑibūt ſimul et nōꝑces loco illi ꝓpter hos iuſtos ſifuerint in ea abſit vt rem hāc facias et occidas iuſtuꝫ cū improait dn̄s. Si inuero in ſodomīsquinquagn̄ita iuſtos dimittaomne locum ꝓpter eos. At veroabraha in deſcendit ad. xlv. deinde ad. xl. dennde ad. xxx. dende ad. xx. deinde ad. x. auidusvt populus ab illa plaga liberaretur.Ꝙ decē ꝑſone faciūt populūErcio ꝯſideremꝰ in abrͣhaꝫ prudenciā qꝛ nō deſcendit infra deteꝫ ẜminicolaū de lyra hoc ideo fecit. qꝛdecē faciūt populū neqꝫ videbat̉cōuenēs vt vbi nō inueniret̉ populus iuſtoꝝ indulgeret deustot iniquis atqꝫ ꝑuerſis