¶ Capitulū xxiiij.

et omnis prudens pōt ſcīam habereex ꝑte. ſꝫ non omnis ſciens poteſt habere ſapīam. qꝛ ſapīa ī actu probatur.ſciā in ſermone Fidelis quare? vt deūtimeat. prudens propter hoīes vt populum dei ſapienter gubernet. Ideoplꝰ placꝫ deo ꝯſcīa qͣꝫ prudētia. ⁊ hominibꝰ plus prudentia: qͣꝫ conſcīa ꝓdeſt Si quis fuerit tm̄ fidelis laicumfacit. ſacerdotē nō facit niſi fi delis etprudens. ergo quidē vt faciat. et pͥusqꝫ faciat dicat. ⁊ ſi dicat intelligat cuiqualis ve doctrina conueniat. ⁊ quae̓Et fidelis quidem vt memor ſit paupeꝝ ſicut paulꝰ Prudens ꝟo intelligit cui et quō hꝫ diſpenſare et hoc ēqd̓ dicit Dare cibos in tꝑe ſpūales ⁊corꝑales .ſ. corꝑibꝰ et animabꝰ Quidāin eccīa ſunt pauꝑes in corꝑalibus ⁊ſpiritualibꝰ. pauperiores vt dent cihos in temꝑe .i. tꝑe oportuno doctrine Unde ꝓpheta Tꝑe acceptabili exaudiui te Quia mīa dei tunc eſt acceptabil̓ qn̄ nc̄itatis et anguſtie tempꝰs. ſicut pluuia ſꝑ bona ſꝫē maxīe intꝑe neceſſitatis ē grata Et viſitatio amicoꝝ ſꝑ eſt ſuauis. ſꝫ ſuauior ē ī tꝑeluctꝰ Sic doctrina et ꝯſolatio ſacerdotis optima ē. maxime tꝑe ꝑſecutionis. Sciens ergo chr̄s ſanctos ſuosnunqꝫ ſine tentatiōe eē futuros. iō dixit temꝑe oportuno. quia qui ſemperegrotat. ſꝑ illi medicus oportunus ēmaxime nauis indiget gubernatoretꝑe tempeſtatis. tꝑe ꝓſperitatis dirigit ſe Miles tꝑe belli recipit annonāde rege. tꝑe pacis ſuſtinet ſe Sic doctrina ſacerdotis neceſſaria eſt eccīe:maxime tꝑe perſecutionis. et in ſecūritate ſufficit naturalis intellectꝰ Nāin ꝑſecutione qn̄ intellectꝰ deficit tiore carnali neceſſarius ē ſermo doctoris Un̄ in ꝑſecutione ſacerdos exponēs ꝑicula martyꝝ et coroas celeſtesinnocētibus p̄paratas. chr̄ianū popu

lum ad patiētiā vehement̓ accendit.Quare in ꝑſecutione inſtātius de fide docemꝰ qͣꝫ de iuſticia cōuerſatiōisʸNā ī ꝑſecutiōe nō ꝓpt̓ ꝯuerſationēbonā vel malā vēuit chr̄iani. ſꝫ ꝓpt̓fidei ꝯfeſſioneꝫ. nā in ꝑſecutione fideschr̄ianoꝝ periclitat̉. ī pace iuſticia.Beatus ille ſeruuꝰ quemcū venerit dn̄s ⁊cͣ. Sicut diximꝰ ī fide ſapīa ī tꝑe oportuno. ī fide vt credamus eē ſicut docemꝰ Ille credēdodocet. qui facit quod docet. Qui nonfacit bonū: non credit bono. qui noncredit bono: nec docet fide. qui fide n̄p̄dicat nō eſt beatus ſeruꝰ: ſꝫ īfelix. qꝛalios docet ſe negligit Sic prudētesnon omnino in omnibus. nam aliosedificant alios deſtruunt Naꝫ ſicut īfaucibus eſca nutrit̉ ẜm etateꝫ. ſic inpopulo ẜm virtutē doctrina temꝑat̉Unde dicit apl̓s Lac dedi vobis qͣſicarnalibꝰ nō ſpūalibꝰ nō eſcam ī tēꝑe.nā doctrina ioportune data nō ꝓdeſtſꝫ nocet: ſicut cibus datꝰ in n̄ tꝑe.¶ Amē dico vobis ſuū omnia bona ⁊cͣ. IInter oīa maxime ē dignitas ſacerdotalis īmaculate cuſtodita Nā ſuꝑ oīa oꝑa p̄cioſiores ſt̓ aīecorā deo qͣꝫ corꝑa Ideo ſuꝑ oīa boaꝯſtituet eū qͥ offert deo lucꝝ aīaꝝ. nōſolū oībꝰ boīs meliorē iudicat hoīemſꝫ ſuiip̄iꝰ impaſſibilitati ꝓpōit ſb̓ſtātiāhūanā. iō magnꝰ ē qͥ bn̄ regit hereditatē eiꝰ quā ꝓprio ſemine adquiſinit¶ Si eī dixerit malꝰ ſeruꝰ ille in cordeſuo ꝑcutere eſt iuſte ꝑcutē. Qui ꝓpt̓iuſticiā ꝑcutit nō videt̉ ꝑcute ſꝫ corrige. qꝛ ꝑcutit nō vt ſuū dolorē vindicet. ſed vt illiꝰ aīaꝫ ſaluet. Dicit dn̄s.Qui ꝑcet baculo odit filiū Nō dicit.Qui iraſcit̉ fratri reꝰ erit iudicio. ſedqui ſine cā iraſcit̉ iuſta. Un̄ iuſta ꝑcuſſio nō ē ꝑcuſſio: ſed correctio?ciē dū ꝙ māducare et bibe dicit ſic̄ fuit