¶ Capitulū xxiiij.
ille ꝓ tꝑe deludit oculos. iſte ſemperedificat intellectus.¶ Ieſus eis reſpondit. dicovobis nō relinq̄tur hic lapis ſuꝑ lapidē. ¶ Apl̓i vnā rē crediderūt. ſꝫ inutilē. chriſtus eis duas res ſalutaēs dedit ꝑ viua rn̄ſa De futuro eos admonet qͣſi p̄ſcius deus. de pn̄ti eos docuit qͣſi benignus mgr̄. Que vidētur ī ſeculo corꝑalia ſūt. que nō vident̉ eterna ſūt Un̄ ꝑibūt oīa ab hoīe cōſtructa. qꝛ ſoluent̉ que deꝰ creauit Oē qd̓videt̉ carnis eſt myſteriū. qd̓ nō videtur aīaꝝ Carne trāſeūte oportet qd̓viſibilia tranſeāt. qꝛ caro eſt dn̄a viſibiliū Si ciuitas fuerit regiⁱ rebellis.tūc tollet ꝑtē inde ciuitatis ⁊ illā faciet deſertā. vt qͥ ptāteꝫ regis nō nouitin bono. eā ꝯgnoſcat in malo. ⁊ ip̄a deſertio teſtet̉ qͥd pͥus valuit ei ꝓpitiatio regis. Hec gēs mihi ſuo regi celeſti rebellis fcā eſt legē meā ꝯtēnēdo.mīſtros meos occidēdo. me īterficerecogitādo. niſi me defēdēt immortalisnatura. iō tollā ab ea ſpm̄ meū ſāctū ⁊angelos qͥ cuſtodiebāt ciuitatē meamvt nō ſtet hic lapis ſuꝑ lapidē. cū ſalus ab ea recedit. ꝑditio dn̄abit̉ ei.¶ Sedente eo ſuū mōte oliueti ⁊cͣ. Querebant ab eo diſcipuli qn̄hec erūt vt nō ſtet in tēplo lapis ſuꝑlapidē Et adducit interrogatiōibꝰ ſuis vnū alterū vt ſignificet ſeculi finēcuius chr̄s nō fecerat mētionē Sꝫ illud pͥmū interrogāt ex ſe ⁊ ꝓpter ſe.Hoc enī ẜm nobis ⁊ ꝓpter nos. naꝫneqꝫ tēpli illiꝰ diruptionē aſpeximꝰnec illi ſeculi finē Io illis expediebataudiē ſigna diruptiōis illius. nobisexpedit ꝯſūmatiōis ſigna cognoſcereOībus laborātibꝰ dulcis eſt finis Uiator interrogat vbi eſt māſio Mercēnarius ꝯputat qͦ āno ꝯplet̉ Pregnās
de mēſe decimo cogitat Sic ſerui deide fine queſierūt. nā vbi theſaurꝰ ibicor Sci illū locū reſpiciūt vbi habētrepoſitā coronā. nā vtile eſt tempusꝯſūmatiōis cognoſcere Nā in itinereꝯſtitutus. q̄nto plus aꝓpinquat māſioni. tāto plus feſtinat Nā in longavia veloces hoīes pigre ambulāt. etin via breui pigri velociter vadūt. nāꝓpinqͣ ſpes excitat virtutē Un̄ paulus Propior eſt nr̄a ſalus ⁊cͣ. Iō qͣꝫto laudabiliores ſūt qͥ prius erāt. tātovituꝑabiliores qͥ poſt chr̄ꝫ ſumꝰ ⁊ adhūc de ſeculo recedere nolumus Illiſciebāt fine eſſe venturū. ſꝫ qn̄ neſciebāt Nos enī dn̄o demoſtrate qͦtidiemūdū finiri videmus ſicut mali ſeruiiā albeſcit aurora ⁊ adhuc dormimusNā pcc̄ores nūqͣꝫ putāt ſeculi finē eſſe veturū qꝛ qd̓ audiūt nō credūt. necillud credūt. qd̓ qͦtidie vidēt. nā mortuos qͦtidie manibꝰ ſuis portant. ⁊ tn̄mortales ſe eē n̄ putāt.¶ Et reſpōdes dixit eis Udete ne quis vos ſeducat. Quid īterrogāt apl̓i ſi inter hec duorᵐ ſignumerit deſolatiōis hieruſalē. nō enī eiusq̄ vna erit in ꝯſummatione mūdi eccleſia deſolata eſt aut deſolāda. adhuctn̄ illa que videbatur eccīa que vnaerat aut eſt Dn̄s enī nō dixit ſeꝑatiꝫque ſigna ꝑtinent ad deſtructionē hieruſalē ⁊ que ad cōſummationē mūdivt eadē ſigna ꝑtinere videant̉ ⁊ ad ꝯͣſūmatione deſtructiōis hieruſalem ⁊ad oſtenſionē cōſummatiōis mūdi. qꝫnō qͣſi hiſtoriā ꝑ ordinē exponit eis.quō res erat agenda. ſꝫ ꝓphetico more dixit eis que erant agenda. ꝓphetia ſemꝑ ꝑ myſteriū dicitur Quid ergo hic ſignificat de fame ⁊ bello de fremotū Si ad plenū volumꝰ intelligere nō pn̄t ꝑtinere ad māifeſtationēdeſtructiōis hieruſalē. q tūc ſpūalit̓