Cap. xxij. Interrogatur
aūt ꝯcupiſcit ille nō diligit dn̄ꝫ deū ſuum. Eſſe aūt mīora mādata dn̄s māifeſtat dicēs Si quis vnū ex mīmis mandatis iſtis ſoluerit et docuerit ſic homines minimus vocabitur in regnocelorum. Diliges inquit: non dicit timebis: qꝛ dilige maiꝰ c qͣꝫ time̓ Inchoatio enī culture dei hꝫ timorē: ꝑfectioāt dilectionē dicēte Ioh̓e ꝑfecta dilectio foras mittit timorē. Donec eī hōtimꝫ deū: nō eū diligit cū āt diligē ceperit iā nō eū tm̄mo timꝫ: ſꝫ etiā āpliꝰdiligit Time̓ eī ẜuoꝝ ē diligē aūt filioꝝ: tīor ſb̓ nc̄itate ē dilectio ī lib̓tate:Qui ī tīore ẜuit deo penā quidē euadit: mercedē āt iuſticie nō hꝫ: qꝛ inuitꝰfacit bonū ꝓpt̓ tīorē Nō vult gͦ deꝰ vttimeat̉ ab hoībꝰ qͣi dn̄s: ſꝫ vt diligat̉ qͣipater: qui adoptiōis ſpm̄ donauit hoībꝰ Nā ſi ꝯſideramꝰ ab initio creati homis cām: intelligimꝰ ꝙ deus magis ſepr̄em voluit eē hoīm: qͣꝫ dn̄m Nō enīdixit tm̄mō: faciamꝰ hoīem. ſꝫ faciamꝰhoīem ẜm imaginē et ſil̓itudinē nr̄aꝫSimilare āt filijs ꝯuenit ad pr̄es nōenī ẜuis ad dn̄os ſuos. Quid ē diligedeuꝫ ex toto corde; Id ē vt cor tuū n̄ſit inclinatū ad vlliꝰ rei dilectionē ampliꝰ qͣꝫ ad dei: nec delecteris in aliqͣ ſpēmūdi ampliꝰ qͣꝫ ī deo. nō ī hōribꝰ: nō īauro vel in argēto: ſ̄i ī poſſeſſiōibꝰ autvineis. nō in aīalibꝰ: aut mācipijs. n̄in ornam̄tis aut veſtibꝰ: n̄ ī filijs autꝑntibꝰ ā amicis. ſꝫ hec oīa exiſtimes tibi eē ī deo vt p̄ his oībꝰ deū amēs Siāt ī aliqͦ hoꝝamor cordis tui fuerit occupatꝰ: iā ex toto corde nō amas deū.ꝓ qͣnta eī ꝑte cor tuū fuerit ad aliquārē amādā inclinatū: ꝓ tāta ꝑte minꝰ ēad deū Ecce ſi vir hēat vxorē quō ꝯgnoſcit̉ vxoris plena dilectio Uxor neminē̄ debꝫ ſapiētiorē r̄putae̓ qͣꝫ viꝝ fuuꝫ et ſi ſit alter ſapiētior tn̄ illa ſapientiorē rē alteꝝ intellige̓ nō debꝫ Uxorneminē fortiorē debꝫ putare qͣꝫ viꝝ ſu
uꝫ. et ſi alter fortior ſit tn̄ illa intellige̓nō debꝫ alterū fortiorē Uxor nemineformoſiorē debꝫ putare qͣꝫ viꝝ ſuū. ⁊ ſiſit alt̓ formoſior: tn̄ corā oculis eiꝰ alt̓formoſior nō debꝫ apparē Perfectū eīodiū et ꝑfectꝰ amor iudiciū reꝝ n̄ ꝯgnoſcit: vtputa ſi ꝑfecte odias aliquemqualit̓cūqꝫ fuerīt apud illū oīa tibi diſplicent: ſiue q̄ dicit. ſiue q̄ agit: ⁊ ſi vere bona ſūt tn̄ tibi mala vident̉ Sic ⁊ſi ꝑfecte aliquē amas q̄cunqꝫ ſūt apudeū placēt tibi: ſiue q̄ loquit̉ ſiue q̄ agitetſi mala ſt̓ tn̄ tibi boa vident̉ Ergo ⁊vxor ſi vidēs aliquē dixerit qͣꝫ ſapiēsvir vtinā vir meꝰ talis eēt: iā amor eiꝰminꝰ hꝫ de ꝑfecto amore: et ꝓ quāta ꝑte ampliꝰ aliquid laudauerit ī altēo viro qͣꝫ ī ſuo: tāto dilectio eiꝰ minor ē adviꝝ ſuū Sic gͦ et oīs anīa chriſtiana q̄ſponſa ē chr̄i ita dilige̓ debꝫ deū vt nihil ſit in mūdo qd̓ āpliꝰ amet qͣꝫ deuꝫ.aut ī tātū Pro quāta āt ꝑte plꝰ amauerit ꝓ tāta ꝑte minꝰ amat deū. Quidc̄ in tota aīa dilige̓ deū .i. certiſſimū animū hr̄e ī veritate et firmū eē in fideAlius ē eī amor cordis. et aliꝰ ē amoraīe Amor cordis qͦdāmō carnalis ē vtec̄ carnalit̓ deū amemꝰ qd̓ facere n̄ poſſimꝰ niſi receſſerimꝰ ab amore mūdialiū reꝝ Sicut eī caſta mulier q̄ viꝝ ſuūamat nll̓m amat aliū: ſi āt alteꝝ amauerit iam nō amat viruꝫ ſuū Ita et hō ſideū amat mūdū nō amat. Si āt mūdūamaueit iā deū ex toto corde nō amatErgo cordis amor nō intelligit̉ ſꝫ ſentit̉ ī corde qꝛ qͦdāmō carnalis ē Amorāt aīe nō ſentit̉ in corde ſꝫ intelligit̉ qꝛamor aīe iudiciū eiꝰ ē: puta ſi didiciſtivnū deū ex qͦ oīa ⁊ vnū deū ꝑ quē oīaSi iterū intellectꝰ tuus ꝑ alicuius doctrine ſeductionē ꝑcuſſus ceꝑit dubitare de ſb̓ſtātia dei: in tota aīa nō diligis deū Itē qͥ putat incātatiōes aliqͥdpoſſe aut auguria aliquis ītellige̓ autdiuinatiōes aliquid nūciare nō ille in