¶ Capitulū xxij.Interrogatur
qui ad ſolā pertinet carnis naturaꝫ lNeſcitis ſcpͥturas neqꝫ virtutē dei.Sapiēter primū arguit ſtulticiā eoꝝqꝛ nō legebāt: ſecundo ignorantiam:quia nō cognoſcebant deum. quia exdiligentia lectionū naſcit̉ ſcientiā dei.Ignorātia aūt negligentie filia ē Sienī nec omnes qui legunt cognoſcūtdeuꝫ: quomo cognoſcat qui nō legit?Ꝙ āt diximꝰ n̄ oēs legētes cognoſcēveritatē dei ſꝫ tūc ē ſi volētes inuenire legāt Qui eī legēs de eo vult īuē iredeū feſtinet viuere digne deo: et ip̄a ꝯuerſatio bōa ſit qͣi lāpāda luīs an̄ oculos cordis eiꝰ: viā veītatꝭ. aꝑiēs Quiāt n̄ feſtinat viuē digne deo. legēs n̄deū q̄rit ad ſalutē ſuā: ſꝫ ſcīam dei advanā gloriā Ideo etſi ſꝑ legat nūqͣꝫ īuēit Sic̄ nec ph̓i īuener̄t qͥ ip̄aꝫ cāmq̄rebāt Putas ſacerdotes ſaduceorūn̄ leger̄t ſcpͥturasⁱ ſꝫ cognoſcere n̄ poterāt in eis: qꝛ nolebāt viuere dignedeo Nec eī poterāt ſua verba docereqͦs mala oꝑa docebāt Tal̓ ē enī ſcpͥtura nolēti viue̓ ẜᵐ deū: q̄madmod̓ ſi aliqͥs agricole n̄ hn̄ti volūtatē pugnādi expōat bellicā diſciplinā. Eꝯͣrio ātviro bellatori nolēti colere t̓ra agriculturā expōat ſi tota die audiat ꝟbaexpōnis illiꝰ nihil ītelligere aut ꝯp̄hēdere p̄t: qꝛ nec hꝫ deſideriū diſciplineilliꝰ Ubicūqꝫ eī fuerit deſideriū hoīs.illic dirigit̉ ⁊ ſēſꝰ ip̄iꝰ Ideo ad illd̓ qd̓dixit neſcitisⁱ virtutē dei: hͦ retulit dicēs In reſurrectiōe ei neqꝫ nubēt neqꝫ vxores ducēt Ad illud āt qd̓ dicitneſcitis ſcpͥturas. exēplū ꝓtulit dicēsEgo ſū deꝰ abraā ⁊ deꝰ iſaac et deꝰ iacob Si eī abraā iſaac et iacob morientes periſſent nūqͣꝫ diceret̉ deꝰ eoꝝ eēqͥ nō erāt Diximꝰ ſupra cū de māu extēſa hoīs arida tͣctaremꝰ qꝛ calūniatoribꝰ pͥmū oꝫ in aliqͣ q̄on auctoritatēſcpͥture ꝓferre. dein̄ rōnē exponere. n̄pͥꝰ rōnē pꝰ ea autoritatē. ⁊ cauſe huiꝰ
ibi tͣdidimꝰ rōeꝫ ꝙ et ibi ſic fecit chr̄sHic āt int̓rogātibꝰ ſaduceis ꝑ ignoratiā aliqͥd eſtimātibꝰ ſcire: pͥꝰ expoſuitrōeꝫ dicēs In r̄ſurrectiōe eī neqꝫ nubent neqꝫ vxores ducēt ſꝫ ſt̓ ſic̄ āgelidei ī celo Dein̄ ꝓtulit autoritatē ſcripture dicēs Ago ſū deꝰ abraā deꝰ iſaac et deꝰ iacob Et nos calūniatoribꝰpͥꝰ autoritatē ſcpͥture ꝓferamꝰ poſtearōeꝫ reddamꝰ Int̓rogātibꝰ āt qͦcūqꝫꝓpoſito pͥus rōeꝫ exponamus poſteaautoritatē ꝯfirmemus: qm̄ caluniatores cōuicere oꝫ. int̓rogatores āt docēqm̄ et calūniator etſi ītelligit rōeꝫ cōſentire rōni nō adqͥeſcit Fr̄ibus aūtrōem ſolā exponere ſufficit q̄onis: qͥdiſcendi et nō cōtradicēdi ꝓpoſitū habēt. ꝓpt̓ qd̓ ⁊ audita ratiōe credunt.Itē vide quō infirmior ſit iudeoꝝ cōgreſſio cōtra chr̄m. pͥma cū terrore ⁊ptāte In qͣ ptāte hec facis; ſecūda cūdolo Nō eī terrēt ſꝫ circūueniūt laudibus q̄ congreſſio et ſi nō minus periculoſa ē. tn̄ pͥore minus terribilis ēCōtra illā nc̄aria erat fortitudo aīe.et ꝯſtātia cordis. ꝯͣ iſtā āt acuta ſapīaIn t̓tio ꝟo loco neqꝫ cū tīore neqꝫ cūdolo ſꝫ ex p̄ſūptiōe ignara Satꝭ. eī fecer̄t ſaducei ſibi: ita eē ſicut putabāt.⁊ cū idoneo argumēto exiſtimauerūtſe vincere chr̄m reſurrectionē ānūciātē Qd̓ duabus p̄cedētibus facilior ē Hoīem eī putātē ſe aliquid ſcirecū neſciat: facile ē viro ſcienti talē cōuīcere Cōtra tales enī ſola nc̄aria eſtſcīa ſcripturarū Hec aūt diximꝰ vt ꝑẜuos diaboli actꝰqͣꝫ eoꝝ: habitudinēip̄ius diaboli deſcribamus. quoniā ⁊omnis oꝑatio inimici talis eſt. in primis grauis eſt et inſuꝑabilis ē impetus eius: ꝙ ſi forti qͥs aīo ſuſtinueritin ſecūdo inuēiet eum infirmioreꝫ. intertio magis infirmiorē. et qͣnto plusreꝑcuſſus fuerit magis frigeſcit et deficit. Un̄ puto in ꝑſecutionibꝰ chr̄ia-