¶ Cap. xxij In muliere ſeptem virorū
pōt aliqd̓ bonū ſeminare in mūdo niſi ꝑ ſuos miniſtros: qͥ in ſanctis nō īuenit locū Creſcēte itaqꝫ numero hominū maloꝝ: creuit ⁊ virtꝰ erroris: ⁊minuit noticiā dei vſqꝫ ad dies abraequē deꝰ ſuſcitauit vt tā ꝑ eū qͣꝫ ꝑ eifamiliā dei noticia in mūdo tqͣꝫ lucerna luceret in tenebris Uidēs itaqꝫqnoticiā dei oīno extingue̓ non potuitaliā adinuc̄tioneꝫ erroris cogitauit:vt etſi cognoſcit̉ deꝰ virtutū nullꝰ obaudiat p̄ceptis illiꝰ Naꝫ dn̄s cuiꝰ p̄ceꝓtꝭ. nullꝰ obtēꝑat cū ſit dn̄s: eē dn̄s n̄videt̉: qꝛ nomē hꝫ tm̄mō nō ptātem:Quid ergo introduxit hereſim ſaduceoꝝ qͥ dicent n̄ eē reſurrectioēꝫ mortuoꝝ: q̄ res oīm ꝓpōitū iuſticie faciende frangit? Nā ī oī re aut corꝑali ſiueſpūali agendi virtus ſpes ē p̄mij futura Qui eī arat: arat vt metat. q̄ pugnat: pugnat vt vincat. Nā cū ſit itadifficile in hͦ mūdo ſeruare iuſticie ſāctitatē qͥs ꝯtētꝰ erat aduerſus ſeip̄mquotidie luctamina extcere: niſi adſpem reſurrectiōis aſpiceret? Tollegͦ reſurrectiōis ſpem: et ſoluta ē totaobſernātia pietatis Nūquid ſaduceicredebāt ꝯiugia eē poſt mortē. AbſitQuō eī coniugia crederēt fieri quando ip̄aꝫ reſurrectionē negabāt? Sedad defenſionē erroris ſui putabāt ſe īueniſſe argutiſſimā rōnē: hͦ mō apudſe dicentes Sicut nō ē poſſibile vt camulier q̄ fuit ſepteꝫ viroꝝ ſit vniusvxor priuata aut oīm ꝯīs ſic n̄ ē poſſibile vt fiat reſurrectio mortuoꝝReſpōdēs aūt ieſus dixiteis Erratis neſciētes ſcpͥturas neqꝫꝟtutē dei In reſurrectiōe eī neqꝫ nubēt neqꝫ vxores ducūt ſꝫ ſt̓ ſicut angeli dei in celo. Stulti qͥ ſeculū illd̓ huic ſeculo ſil̓e exiſtimabāt In hͦ ſeculoqꝛ morimur ideo naſcimur: quia naſcimur ideo vxores ducimꝰ: vt qd̓ mori
endo minuit̉ naſcendo ſuppleat̉ Tolle moriēdi nc̄itatē ⁊ naſcendi vtilitatē: et naſcendi cā ſoluta ē Nā iſte mūdus carnis ē. ille aīaꝝ Sic̄ aīa in hocmūdo peregrina eſt ſic caro in illo aliena ē et extranea. In iſto mūdo anīacarni ſubiecta ē quātū ad paſſiōes humanas: in illo aūt caro aīe Unaqueqꝫres in ſua patria fortior ē et dn̄at̉ Sigͣ aīa claudi pōt in hoc ſeculo in firmo ⁊ terreno corꝑi ſb̓dita: ſic qͣꝫ ſubdita ē vt nihil pene ſpūaliter ſapereaut agere poſſit ẜm ſuā naturā: quanto magis cū ī illo ſeculo caro infirma⁊ vilis dignitoſe aīe et potēti ceꝑit eēſb̓iecta. nihil pote̓it carnale ſaꝑe aut atgere ẜm ſuā naturā? Nā hͦ ip̄m modicū qd̓ in hͦ ſeculo aīa in corꝑe ꝯſtituta ſpūaliter ſapit nimia ptās aīe hocſibi vendicat exͣ ordinē. qꝛ dn̄atio carnis ē in hoc mūdo Quē admodum diues peregre ꝓfectus. ſi ī hoſpicio applicuerit pauꝑis alicuius qͣꝫuis nonpōt iubē in domo qd̓ vult qꝛ hoſpesē tamen magnā ſibi fiduciā agēdi aīovendicat qꝛ potens eſt Sic et aīa peregrina in hͦ regno carnis ingreſſa: qͣꝫuis nō oīa ſpūaliter agere pōt ẜm ſeqꝛ extranea ē in hoc mūdo: tamē aliqͥd ſpūale vendicat et in carne ꝙꝛ nimiū potēs ē Eꝯͣrio ſicut pauꝑ ꝑegreeſt in hoc ſeculo qꝛ pauꝑ ē. ſic et carocū ī illo ſeculo reſuſcitata migraueritnihil oīno poterit ſibi carnale defendere Primum qꝛ extranea ē in ſeculoſpūali: ſecūdo qꝛ infirma ē carnis natura. et hec diximus ẜm rationē mortalē Alioquin in reſurrectiōe mutāda ē ip̄a carnis natura: vt nil carnishabeat in ſe niſi forte tantūmō formāſicut ſcriptum eſt Seminatur corpusanimale. ſurget autē corpus ſpirituale Reſpondēs ieſus ait Erratis Neſcientes ſcripturas neqꝫ virtuteꝫ deiIn reſurrectione eī neqꝫ nubent ne-