¶ De his qui occiderūt heredem.Ci.
cia creſcebat: ⁊ quō ꝑ ſingulos gradus iudaice malicie dei mīa addebat̉⁊ contra clemētiā dei malignitas humana certabat Ecce qualiſuis amicꝰfuerit homo ſi ſemel ab illo paſſus fuerit īniuriā: qͣꝫtūcunqꝫ frangitur eiusaffectus: ſi iterū paſſus fuerit iterummagis minuitur ⁊ ſi nō minuitur amicicia eius. tn̄ nō additur Dei aūt mīaquāto magis a iudeis offendebat̉: tātomagis addebatur in eis Ecce eniꝫpoſt tanta benieficia dei ſine ammonitione dn̄i debuerant dn̄o iuſticie ſuetributa ꝑſoluere: tn̄ nō reddentibuseis miſit paucos ſeruos: quibus occiſis addidit bonitatē cū debuiſſet iraſci. miſit plures. Itē illis pluribus interfectis bonitatē accumulauit: filiūqꝫſuū miſit ⁊ hūc nō quaſi ad obnoxiospene ſententiā baiulantē: ſꝫ patientieveniā Ptꝰ tot ſcelera adhuc mīe locū ſeruabat Sic enī dicit Forſitā verebuntur filium meū Ergo miſit cōfundere illos nō punire Nā pro tantis iniurijs benigno dn̄o ſufficiebat:ſola vindicta pudoris Cogitauit ergo apud ſe Quāuis neqꝫ ꝯtumeliareſeruos meos debuerant: quia qui ſeruis facit iniuriam dn̄m exhonorat: tn̄mittā filium meuꝫ quia totū poſſidetin natura Si amare eū voluerint eſtqd̓ ametur in eo: quia poſt me ſoluseſt bonus Si voluerint eum timereeſt qd̓ timeatur in eo: quia poſt me ſolus terribilis eſt deus.¶ At illi videntes filiuꝫ dixerunt intra ſe Hic eſt heres Uenite occidamus eum: ⁊ obtineamus hereditatē eius. ¶ Ex omnibus operibꝰeius cognouerūt eum eſſe filium dei.Hoc enī ſignificat dicens Ecce hic ēheres Tn̄ poſtqͣꝫ introiuit in templū⁊ omnes vendentes aīalia q̄ ad ſacri
ficium vendebantur foras eiecit: in qͣbus ſacerdotes auari tunc delectabātur. tunc precipue cogitauerunt eumoccidere dicentes intra ſe Si populus iſtum habuerit deum neceſſe eſtvt dimittat conſuetudinem hoſtiarūq̄ ad noſtrum pertinent lucrum. ⁊ adquieſcat offerre ſacrificium iuſticie q̄ad gloriam pertinet dei: ⁊ ſic iam nonerit populus iſte poſſeſſio noſtra: ſeddei: videlicet nō ad noſtrum queſtumpertinens ſed dei Si autem occiderimus eum: dū nō eſt qui iuſticie fructus a populo querat: ſed neglecta iuſticia ſic ſemper tenebitur cōſuetudoofferendarum hoſtiarum: ⁊ ſic fietnoſtra poſſeſſio: ad noſtrum pertinens lucrum Et hoc eſt qd̓ dicit Etnoſtra erit hereditas Hec cogitatiocōis eſt omnium ſacerdotum carnalium: qui nō ſunt ſolliciti quomodo populus viuat ſine peccato: ſed aſpiciūtquid in eccleſia conferatur: ⁊ hoc eſtimant ſacerdotij ſui lucrum. Et nō ſolum ſacerdotes: ſed etiam omnes homines carnales. hoc ſolum eſtimantlucrum ſuum: qͦ ẜm carnem delectati fuerint in hac vita Quoniam autēvolentes oſtendere quidem filiū ſemper fuiſſe quēadmodū patrem: cuꝫ dicimus illis ſi filius eſt ⁊ natus eſt etinitium habet Reſpondēt quia poſtincarnationem dictus eſt filius ex baptiſmo: ſicut ⁊ ceteri ſancti: antea aūtverbum fuit ſemper cum patre: quosdominus etiam ex hoc loco cōuincitdicens MMittam filiū meū. ¶Quando ergo adhuc cogitauit ad trāſmittendū filiū poſt ꝓph̓as iaꝫ filius eratDeinde ſi eo mō dicit̉ filius ſic̄ om̄sſancti ad quos factū eſt verbuꝫ: debuit aut ⁊ prophetas filios dicere ſicutchriſtum. aut chriſtum ſeruum dicereſicut ceteros prophetas Et quare ꝓ-