¶ Capitulū xxi.
nr̄. neqꝫ dn̄s iumētorū: vt intelligantoēs q ego ſolus dn̄s nō ſolū aīaliumneqꝫ ſolū eorū qͥ mihi ſb̓diti ſūt: ſꝫ oīꝫhoīm etiā qͥ mihi cōtrarij ſūt Nam ⁊pcc̄ores cōditione quidē. mei ſūt: voluntate aūt ſua diaboli Heus enī orbis terre ⁊ plenitudo eius Dn̄s oꝑaꝫeorū deſiderat Iuſtū eſt vt aliqn̄ creatura ſeruiat ſuo creatori Gētes enīdeus in ptāte diaboli ꝓ tꝑe reliqͥt vttentet: nō in eternū cōtempſit vt perdat̉ ficē eſt aut vt faciat qd̓ ſcriptuꝫeſt: hoīes ⁊ iumēta ſaluabis dn̄e ¶ Cōfeſtim aut remittet eos. Aīal quideꝫpoſtqͣꝫ ingreſſuꝫ eſt ī hieruſalē iudeead dn̄m ſuū remiſſuꝫ eſt. aīalis āt ꝓphetia in iudea remāſit Naꝫ de aīaliillo nō hoc qd̓ videbat̉ neceſſariuꝫ erat chriſto. ſꝫ illud qd̓ intelligebat̉ .i. n̄caro ſꝫ rō. iōqꝫ caro remiſſa ē. ro āt reteͣta eſt. Aut ita n̄ dixit. ⁊ iteꝝ remittet eos ad te. ſꝫ tm̄ remittet eos: vt nemyſteriū p̄cederet rōnē Nā puto ī pͥmis hoīem nō ẜmone nudo vocauitapoſtoloꝝ: ſꝫ ꝑ virtutē ſpūſſcī ſoluitpariter ⁊ adduxit Poſtqͣꝫ aūt adduxit iterū dimiſit eos in arbitrio: vt labore ſuo comitāte gr̄a iuſtificentur.Nā ꝙ vocati ſumus dei eſt. ꝙ aūt digne vocatione viuimus nr̄m paritereſt ⁊ dei Hoc eſt ꝙ ait Iteꝝ remittꝫeos: nō ad diabolū qͥ prius tenebat eos: ſꝫ in arbitrio ſuo adiuuāte gr̄e ſcilicet donoHoc aūt totum factū eſt.vt impleret̉ qd̓ dictū eſt ꝑ ꝓph̓am dicente Dicite filie ſion: ecce rex tuꝰ venit tibi māſuetus ſedēs ſuꝑ aſinam ⁊pullū filiū iumēti¶¶ Dn̄s nr̄ aſcēdēsad mortē hieroſolymā: magnā gr̄ampacis ⁊ ꝯcordie mūdo vniuerſo quaſi in teſtamēto reliquit In myſteriuꝫenī gentium futuraꝝ ſedens ſuꝑ aſina ⁊ pullū eius intrauit in templuꝫ: ⁊
ſic gētes iudeis ꝯiūxit Sciens aūt ꝓpheta maliciā iudeorū qꝛ ꝯtradicturifuerat chriſto aſcendēti in templū. iōp̄monuit vt ꝑ hoc ſignū cognoſcerētregē ſuū iudei dicēs Ecce rex tuꝰ venit tibi māſuetus: ſedēs ſuꝑ aſinaꝫ etpullum eius Ecce: oſtendentis verbum eſt Id eſt nō corporali aſꝑcū.ſꝫ ſpūali intellectu oꝑa virtutū eiꝰ aſpicite: nō ſchema viſionū eius Si eīſchema eius aſpexeritis deijciēdi eſtisin natura hūana Si aut opus eiꝰ conſideraueritis. ſaluādi eſtis in virtutedina An̄ tꝑa aūt multa cōſtitutus ꝓpheta vides eū ſpūali aſpcū qͥ nōdūnatus fuerat iō dicebat ecce. vt on̄deret qꝛ ille de quo loquebat̉ an̄qͣꝫ naſceretur iā erat Cu ergo videritis eumin templū o iudei nolite ſuꝑbe agē cōtra euꝫ dicētes. in qua ptāte hec facisqꝛ ecce rex tuus venit tibi māſuetusvenit ſedēs ſuꝑ aſinā Nolite cōſiderare in qua ptāte facit. ſꝫ conſideratetm̄ ſi facere poteſt: qm̄ hoc credere eſtillud autē tentare. ¶ Ecce rex tuꝰ venit tibi māſuetus: ſedēs ſuꝑ aſinamNolite dicere: nos nō hēmus regemniſi tm̄mō ceſarē Ecce rex tuꝰ venittibi ſedens ſuꝑ aſinā Si intellexeritis venit tibi: ſi nō intellexeritis. veniet ꝯtra te Id eſt ſi intellexeritis veniet vt ſaluet te. ⁊ ſub pedibꝰ tuis ſb̓ijciat gentes: vt dicas ꝑ ꝓph̓am gaudens Qm̄ deus excelſus terribilis. ⁊rex magnus ſuꝑ oēm terram. ſubiecitpopulos nobis: ⁊ gētes ſub pedibusnr̄is. Elegit nos in hereditatem ſibi:ſpēm iacob quē dilexit Si aūt nō intellexeris veniet vt ꝑdat te: ⁊ de templo ſcītatis expellat: ⁊ aliā ſponſaꝫ degētibus caſtiorē inducat in cubiculūſcītatis. vt tu ꝓiecta ⁊ in tenebris cōſtituta dicas ꝑ ſalomonē Ne aſpexeris me qm̄ ego ſuꝫ denigrata: qm̄ deſpexit me ſol Uis cognoſcere māſue