Druckschrift 
Opus imperfectum in Matthaeum
Entstehung
Seite
XCIr
Einzelbild herunterladen
 

Xcl. De aſino et pullo.

eos aſcendit induxit in templū. lauati baptiſmū. facti ſūt de immūdis animalibus hoīes ſcī Percepta enībi rōe ſapīa dei fcī ſt̓ rōnabiles prudētes: inuēta eſt irrōnabilitas eorūeſſe ſimplicitas ſtulticia eorū māſuetudo ſimplicitas ſine rōe verbihoīs irrōnabilitas eſt: māſuetudo ſi ſit ꝓpter deuꝫ ſtulticia eſt Adhucaūt accepta gr̄a recognita regeneratiōe ſua celeſti. facti ſūt de infirmis etde ignobilibus fortes nobiles.videbatur infirmitas: innocētia eſt inuēta in eis. ignobilitas auteꝫ hūilitas innocētia ſine deo īfirmitas eſtimat̉. hūilitas ꝓpter deū ignobilitas iudicat̉. Itē reijciētes a ſe onerademonū. ſuſcipiētes ſuꝑ ſe iugū chriſti ſuaue onus eius leue ip̄m ſeſſo in cordibus ſuis ſuſcipientes factiſūt patiētes pacia irrōnabilis onerifera eſtimatur ligata .i. diabolicierroris vinculo impedita. vt hr̄etlibertatē ire quo vellet oēs hoīnes an̄qͣꝫ peccemus: liberū quidē habemꝰ arbitriū. ſi volumus ſeqͥ voluntatē diaboli. an no. ſi ſemel pectes obligauerimus nos oꝑibus eiꝰ.nr̄a virtute euadē poſſumꝰ: ſꝫ ſicutnauis fracto gubernaculo illuc ducit̉vbi tempeſtas voluerit: ſic dīnegr̄e auxilio ꝑdito pcc̄m. agit qd̓vult. ſꝫ qd̓ diabolus vult Et niſi deusvalida manu mīe ſue ſoluerit: vſqꝫad mortē ī pcc̄oꝝ ſuorū vinculis ꝑmanebit Ergo nr̄a quidē volūtate negligētia alligamur ſꝫ dei mīaꝫ abſoluimur Sicut enī videmus ī iſtisdialibus regnis. quō in pͥmis quidemnemo pōt facere ſeip̄m regem. ſed populus creat ſibi regem quē elegerit. rex ille fuerit factus ꝯfirmatus īregno. hꝫ ptātem in hoībus. nonpōt populus iugū eius de ceruice ſuarepellere: pͥmū quidē in ptāte po-

puli eſt facere ſibi regē quē vult. factūaūt de regno repellere eſt in poteſtate eiꝰ: ſic volūtas populi poſtea in ncītatē cōuertitur: ſic pͥuſqͣꝫpeccet. liberū habet arbitriū vtꝝ velit ſub regno eſſe diaboli: aūt peccādo ſe tradiderit ſub regno ip̄iuspōt de ptāte eius exire: ſic pͥma volūtas eius in ncītatē cōuertitur Eteſt qd̓ hoīes ſeculares pcc̄ores dicere ſolēt. Nūquid nolumꝰ eſſe ſcī? Etquis vult eſſe iuſtus? Sed poſſumus Uerū quidē eſt qd̓ dicūt. ſed hn̄t excuſationē. qꝛ primū potuer̄t eſſe ſub ptāte diaboli ſi voluiſſentPoſtqͣꝫ vero poſuerit thronū diaboli in cordibus ſuis: nemo pōt eos deptāte diaboli eripere niſi ſolus deus. Soluite inquit Quo; Per doctri vram. Per miracula vr̄a: qꝛ om̄siudei gentes per apoſtolos ſunt liberati. Adducite mihi. ¶Per miniſteriū .i. ad gloriā corrigite illos Duos aut miſit apoſtolos: qꝛ duo generalia mādata genus hoīm de pcc̄oabſoluitur. Qualiā. Diliges dn̄m deūtuū ex toto corde tuo. ꝓximū tuumſicut te ip̄m In his duobus mandatis peccatū expellitur oīs iuſticia cōſummatur Aut certe alia duo.Qd̓ tibi vis fieri. alij ne feceris: i. qd̓ vultis vt faciant vobis hoīesfacite vos ſimiliter Quidā aūt iſtosduos petrū philippuꝫ apoſtolos exponit intelligi oportere: qm̄ hi pͥmumtrāſgrediētes iudaicos fines gentesadduxerūt ad chr̄m Philippus quidēſamariā: quā ip̄am ſamariā aſinaꝫ eſſeinterp̄tatur Petrus aūt gētes. accipiens cornelium ex gentibus quaſi ſamarie pullum.Et ſi quis vobis aliquiddixerit: dicite dn̄s oꝑam eorū deſiderat. Ne dicatis dn̄s tuus. neqꝫ dn̄sm iij