CapitulūXx.
⁊ ſic vinculo tenebrarum ſoluto animas captiuas ad ſua regna perducatnec innumerabilis militia demonumreſiſtere poterit contra eum Quemenī in corꝑe ꝯſtitutū timuerūt dicentes Quid nobis ⁊ tibi ieſu fili dei excelſi. veniſti an̄ tempus torquere nosquo nudā ip̄am dinitatē cōtra ſe deſcendētē poterunt ſuſtinere? Ecce gͦpoſt tres dies mortis ſue reuerteturab inferis qͣſi victor de bello Nā cuꝫfuerit victoria cōſūmata: qͥd aliud reſtat niſi vt regni gloria ſb̓ſeqͣtur; Ergo faciamus frēs: quō poſſumꝰ regniip̄ius eſſe ꝑticipes? Scimus q iuidꝰnō eſt Qui enī ſe ip̄m donauit hoībꝰquō regni ſui ſocietateꝫ nō donabit?Petētis negligentia rep̄hendit̉: vbimīa dātis nō dubitat̉ Si nos rogamꝰmgr̄ꝫ: forſitā ceteroꝝ fratrū corda cōcutimꝰ: ⁊ dū nobis duobus ꝓuiderevolumus int̓ oēs ſcādalū excitamusNā ⁊ ſi ſcī ſūt tn̄ hoīes ſūt: ⁊ ſi vincia carne n̄ pn̄t qͣi ſpūales. tn̄ ꝑcuti pn̄tqͣſi adhuc carnales Ut qͥd ergo vel leues occaſiōes demꝰ qͥbus imꝓba carnis natura trāquillas eorū aīas inqͥetet? Ergo ſubmittamꝰ mr̄em nr̄aꝫ vtſuo noīe dep̄cetur ꝓ nobis ⁊ fiūt duobona Si eī res ip̄a rep̄hēſibilis inuēta fuerit facile meret̉ veniā: qͣſi mulier: ip̄e enī ſexus excuſat errorē Si ātnō fuerit importuna: facilius impetrabit mr̄ ꝓ filijs ſuis rogās: Ip̄e enimdn̄s qͥ maternos aīos filiorū miferation impleuit: facilius exaudiet maternū affectū ¶ Magna laus mulieris exhoc loco colligit̉ Primū qꝛ nō ſoluꝫilli reliq̄runt pr̄em ſꝫ etiā ip̄a reliq̄ratvirū ſuū ⁊ ſecuta fuerat chriſtū Et illion̄derūt qm̄ filij erat huiꝰ mr̄is: ⁊ illaon̄dit qꝛ mr̄ erat taliū filiorū Qm̄ aūtviuū reliq̄rat virū ẜmo demr̄at: qͥ devocatiōe eorū ſcriptus eſt dicēs Illiaūt reliq̄rūt pr̄em ſuū zebedeū ī naui
cū mercēnarijs ⁊ ſecuti ſūt ieſū Niſiforte qͥs dicat qͥ ieſus pluſqͣꝫ triēniuꝫdocuit ⁊ īter tꝑs vocatiōis apoſtolorū ⁊ paſſiōis chriſti mortuꝰ eſt Xebedeus. ⁊ ſic illa ſecuta eſt ieſū. tn̄ ſecutaeſt Qualis radix taliā ⁊ germīa ⁊ qͣlisterra talis ⁊ fructus Nō enī eā vicitſicut ceteras mulieres maritalis affectus: qꝛ ille tꝑalis erat maritus. iſte ātꝑfectus ſpōſus: illiꝰ amor deceptio erat carnis: iſtius aut dilectio incorruꝑtibilis vita Nō illā tenuit miſeratioſenectutis eiꝰ: ꝙ ille ſine iſta viue poterat iſta āt ſine chro ſalua eſſe nō poterat Logitauit enī qꝛ āplius ꝓderitviro ſuo: ſi ꝓpter deū reliq̄rit virū: qͣꝫſi ꝓpter virū reliq̄rit deū Proptereaſexū fragili ⁊ iā etate defecta chr̄i veſtigia ſeq̄bat̉ ꝙ fides nunqͣꝫ ſeneſcit ⁊religio fatigatione nō ſentit Dein qꝛnō ſentit ſicut cētē mr̄es q̄ corpus natorū ſuorū amat. aīam aūt cōtemnūtDeſiderāt illos valē in ſeculo iſto: etnō curāt qͥd ſint paſſuri in alio Alijmilicias filijs ſuis ꝓuidēt. alij hōres:⁊ nemo filijs ſuis ꝓuidet deū: ꝑditionē eorū cū magno p̄cio cōꝑant: ⁊ ſalutē illis nec dono accipere volunt Sividerint illos pauꝑes ſuſpirāt triſtātur. ſi aut viderit illos peccātes nemotriſtatur vt on̄dant qꝛ corpoꝝ ſūt ꝑntes n̄ aīaꝝ l Acceſſit ad ieſū petēs aliqͥd ab eo. Audacē enī fecit eā nature affectus: ⁊ reuerētiā ſpūalē vicēatamor carnalis Dic̄ ei ieſꝰ. Quid vis?Nō interrogat qͣſi neſciens audiretqͥd vellet: ſꝫ vt illa exponēte manifeſtā faceret irrōnabilē petitionē ip̄orūqm̄ petebat quidē quaſi religioſi ⁊ celeſtis glorie amatores. nō quaſi ſcīaꝫhn̄tes inutiliū poſtulationū ⁊ nociuarū Nā freq̄nter dn̄s patitur diſcipulos ſuos aliquid nō recte dicere. autagere aut cogitare: vt ex illorum culpaº occaſiones inueniat docendi et