lxxviij.

vſqꝫ ad exitum eius de egypto Tūcenī quaſi infans fuit populus ille ſic̄apud ezechielē teſtatur dn̄s dicēs adhieruſalē In qua die nata es nō ē p̄ciſus vmbilicus tuus ⁊ nō colligauerūt mamillas tuas: ⁊ ī aquā nō es lota ī ſalute: neqꝫ oleo vncta es. neqꝫ ſale ſalita es: neqꝫ pānis inuoluta: neqꝫpeꝑcit oculus meus in te vt facerē tibi vnū de oībus iſtis: vt pararetur aliquid ſuꝑ te: ⁊ ꝓiecta es in facieꝫ cāpi in prauitatē aīe tue: in qua die nataes: ⁊ tranſiui ad te ⁊ vidi te cōſꝑſamin ſanguine tuo ⁊ dixi tibi De ſanguine tuo bibe ⁊ multiplicare Sicut ortū agri te dedi: ⁊ ml̓tiplicata es ⁊ magnificata: ⁊ intraſti ciuitates ciuitatūIuuētus āt eius fuit a tꝑe moyſi vſqꝫ ad reges Uirilitas eius ex tꝑe regū vſqꝫ ad tranſmigrationē babylonis Senectus aūt eius a trāſmigratione vſqꝫ ad chriſtū. qn̄ ⁊ mortilus ēpopulus ille: ꝓpriā interficiens viraꝫDe iſtis enī etatibus ſuis etiā ꝑ ꝓpheta teſtatur populus ille dicens Dn̄ememorabor iuſticie tue ſolius quā docuiſti me ex iuuētute mea .i. ex temꝑemoyfi: qn̄ ⁊ legē ad eruditionē ſuā accepit ⁊ vſqꝫ nūc ꝓnūciabo mirabiliatua qd̓ eſt in tꝑe regū: ⁊ vſqꝫ in fenectā ⁊ ſeniū. deus ne derelinquas me.donec annūciem brachiū tuū oī generationi q̄ ventura eſt: Qd̓ factū eſt intꝑe chriſti: qn̄ qui digni fuerūt credere ex eis ⁊ chriſtū brachiū dn̄i annunciauerūt oī generatiōi gētiū: poſtmodū credenti in chriſtū Quācogruumpopulus ille iudaicus dedit reſpōſūqui corde quidē nūqͣꝫ credebat: ſemꝑaut ore ſe ꝯmendabat dicēs: Hec oīaſeruaui a iuuētute mea. qd̓ nō erat verū Nā ⁊ ꝓphetas occidit ⁊ cū idolisadulteratus eſt ⁊ furtū veritatis ſcripturaruꝫ ſemꝑ cōmiſit: ſicut etiā dn̄sdicit de illis qꝛ irritū feciſtis mandatir

dei ꝓpter traditionē vr̄am: ⁊ falſa teſtimonia dixit in interfectiōibus prophetarū: maxime in iſaiā apud manaſſen regeꝫ dicens de iſaia qꝛ principesnr̄os zodomitas appellat ⁊ populumdn̄i gomorritas. dn̄ꝫ ſabaoth ſe vidiſſe blaſphemat cū dicat deus. nemo videbit faciē meā ⁊ viuet: Propt̓ qd̓ ⁊ſerratus eſt ſerra lignea Sed oīa illaſpūaliter cōuincere chriſtus omittēsex alijs argumentis vult populū iudaicū on̄dere nihil horū vnqꝫ ẜuaſſe.¶ Reſpōdit ieſus adhiūc tibi vnū reſtat Uade ⁊ vede oīa tua ⁊da pauꝑibus ⁊ habebis theſauruꝫ incelo ⁊ veni ſequere me. Ac ſi dicatScio qͥdē qꝛ mentitus es: ⁊ interī accipio hec quaſi vera Si ergo oīa iſtaſeruaſti a iuuentute tua: vt fias perfectus vade ⁊ vende oīa que habes etda pauꝑibus: ⁊ habebis theſauruꝫ incelo: ⁊ veni ſequere me Que ſunt qpoſſidebat iudaicus populus? Putoꝙ illa q̄ dicit lucas hoc mō Ad horācene miſit īuitatos vocare. Illi āt recuſauerūt Et vnus dixit Uillā emi⁊ vado videre ea Et alius iuga bouꝫ emi qͥnqꝫ: ⁊ vado ꝓbare ea Aliusaūt Uxorē duxi ⁊ nō poſſuꝫ venireQuoꝝ oīm interp̄tatio ſpiritalis fcāeſt in loco ꝓprio Hic aūt hoc dicimꝰtm̄: qꝛ ex quibus cauſis illic iudei ponūtur nō veniſſe ad chriſtum: ⁊ ip̄iscauſis carnalibus ⁊ terrenis intelligitur populus receſſiſſe a chriſto Tm̄differentia in hoc eſt. ꝙ illic iudei ponūtur nō veniſſe ad chriſtū: qꝛ amorecarnaliū reꝝ ⁊ terrenaꝝ occupati. necꝑmanſerunt in chriſto: nec ꝯſiderauerūt oꝑa eius Propterea nō cognouerūt eū filiū dei nec venerunt ad eumHic aūt illū populū iudeorum demōſtrat: qͥ vel ex ꝓph̓is vel ex oꝑibꝰ veldoctrinis eius: cognouerūt filiuꝫ dei