eſt intrare regnū celorū.lxxvij.
quet Utputa cū de ꝯpeſcēda iactātiaphariſeorū apud lucā locuturus fuiſſet. introduxit pͥmū hydropicū ⁊ ſanauit. vt in corꝑali tumore hydropici iactantie phariſeoꝝ p̄pingeret̉ inflatioSic ⁊ hic cū de retectione iudeoꝝ ⁊electiōe gentiū myſteriū exponere voluiſſet: ex eo verbo qd̓ dicit ad petrū⁊ oīs qͥ reliquerit pr̄em aūt mr̄eꝫ ⁊ cetera vſqꝫ ad parabolā ſb̓ſeq̄ntem demercenarijs ꝯductis in vineā hora pͥma. ⁊ t̓tia. ſexta. nona. ⁊ vndecīa. quōgētes p̄ponēde erant iudeis introditxit iſtu adoleſcentē gloriātē ⁊ leuc̄: ⁊amplius amantē bona ſua carnalia qͣꝫceleſtia chriſti ꝓmiſſa. vt corꝑali paſſione adoleſcētis iſtius. iudaici populiſpūalis paſſio demr̄aret̉: ꝓpter ea chriſto nō credidit .i. ꝓpter ſibi placentia.ꝓpter iactantiā vanā. ꝓpter queſtꝰ qͦscapiebat ex lege māſit ī lege. ꝓpte reaq̄ dicunt̉ de adoleſcēte iſto ſic ſt̓ accipiēda qͣſi de populo iudaico dcā ¶ Iudaicus vero populus erat adoleſcēsnō etate ſꝫ leuitate: moribus immaturis nō annis Nā oīa quidē vicia carnalia ſūt iuuenilia. ſicut ait apoſtolusIuuenilia aūt deſideria fuge: ſectareāt iuſticiā Precipuū aūt iuuenile viciū eſt gloriatio qͥ amplius vult videri qͣꝫ ſit. aut in toto vult videri eſſe q̄lis nō eſt. ſicut populū iudaicū fuiſſecognoſcimꝰ in ſcripturis: ſicut ⁊ dn̄sdicit de illis Oīa faciūt vt ab hoībusvideant̉ Itē ve vobis ſcribe ⁊ phariſei hypocrite qui diligitis pͥmas cathedras in ſynagogis ⁊ cetera ItēUe vobis qͥ iuſtificatis voſmet ip̄osdeus āt nouit corda vr̄a ꝓpter qd̓ ⁊ ficus dcā eſt hn̄s folia ſine frcū .i. ſpēmſcītatis nō ip̄am ſcītatē: qꝛ eſtimationē qͥdē iuſticie ſectabant̉. oꝑa aūt abhorrebāt Et vide quō ī exordio ip̄onarrationis populi iudaici mores ſignificat. dic̄ eī Vgr̄ bone Quid bo-
ni faciā vt vitā eternā poſſideā? Iirdei āt ſꝑ īterrogatores dei fuer̄t ⁊ nōobauditores: landatores ſcōrū ⁊ n̄ imitatores: auditores legis ⁊ nō factoēsſemꝑ diſcētes ⁊ nunqͣꝫ ad ſcīam veritatis ꝑueniētes: gloriātes in lege ⁊ ꝑp̄uaricationē legis dn̄m deū ex hōrantes Adhuc ⁊ illud cōſidera qꝛ nihil d̓actiōe dei int̓rogat qͥd credat aut qͦmō credat: ſꝫ hoc qͥd faciēdo vitā eternā poſſideat: qꝛ oīs ſpes ſalutis apudiudeos in oꝑibꝰ erat nō in fide: ſic dic̄apoſtolus de illis ⁊ gētibus Qm̄ gētes q̄ nō ſectabant̉ iuſticiā in legis iuſticiā ꝑuenerūt q nō ex oꝑibꝰ ſꝫ ex fide Iſrael āt ſectādo iuſticiā in legē iuſticie nō ꝑuenit ꝙ n̄ ex fide ſꝫ ex operibꝰ Prīa āt iuſticia eſt cognoſce̓ deūpr̄em ⁊ chriſtū eius: nouiſſima āt ē facere bona ſic̄ ⁊ deus cū dixiſſet qͥbuſdā iudeis. oꝑamī cibū qͥ nō perit ſꝫ qͦꝑmanet: int̓rogantibꝰ eis qͥd faciemꝰvt oꝑemur opus dei Rn̄dit hoc eſtopꝰ dei vt credatis in eū quē miſit ille Illi āt opus dei negligētes ſcꝫ opꝰcognitiōis dei ſemꝑ ad diabolū trāſiebant: ⁊ de oꝑibꝰ iuſticie reqͥrebant ꝓpterea dei agnitionē ꝑdiderūt ⁊ oꝑaiuſticie nunqͣꝫ impleuerūt qꝛ virtꝰ faciēde iuſticie agnitio dei eſt.¶ Dicit ei ieſus Quid medicis bonū? Nemo bonus niſi deus. INō qꝛ nō erat ip̄e bonus: cū eſſet filius dei deus Nam quē admodum cuꝫſit ip̄e filius dei ⁊ ip̄e nō eſt quaſi filius dei: ſic cū ſit boni dei filius: ⁊ ipſeſine dubio bonus eſt quaſi filius boniSic ⁊ iudaicus populus vniꝰ dei habens cognitionē: chriſtū nec deū necfiliū dei cognoſcere volebat Hac rōne laudem ſibi oblatā ab eo repellitqꝛ nō quaſi deum bonum ſꝫ qͣſi hoīembonuꝫ eum dicebat Quid nō feciſſetI Y