¶ Capitulū ſeptimū.
die qn̄ nō os loquitur ⁊ opus abſcōditur ſicut in hoc tꝑe. ſꝫ ecōtra ſingulorū oꝑa loquētur ⁊ ora tacebunt: qn̄nō ꝑſona interrogat̉ ⁊ ꝯſcīa nō videtur: ſꝫ ecōtra. ꝯſcīa diſcutitur ⁊ ꝑſonaꝯfundit̉ dicēte apoſtolo Cogitatiōibus inuicē ſe accuſātibus aut etiā defendētibus In illa die qn̄ nemo excuſat pcc̄ores ſꝫ oēs accuſant: nec alterꝓ altero interuēit. ſꝫ ſinguli ibi timebūt: qꝛ in illo iudicio n̄ erūt teſtes adulatores hoīes. ſꝫ angeli veraces. nōerūt iudicantes hoīes ꝑſonarū acceptores: ſꝫ deus iuſtꝰ. qͥ reddat vnicuiqꝫ iuxta oꝑa ſua. Quāꝓprie timētiuꝫhoīm ⁊ anguſtias patientiū vocē exp̄ſſit dicens. Dn̄e dn̄e Nō eniꝫ ſemelſufficit illi dicere dn̄e. quē ncītas timoris aſtringit ☞Nōne in noīe tuo prophetauimus? Cōſidera qꝛ in noīe dicūt. nō in ſpū. qꝛ in noīe chri multi ambulant qͥ nō hn̄t ſpm̄ chriſti ſeducendi cā: Iō nō ex noīe chriſti cognoſcēdi ſūt chr̄iani ſꝫ de ſpū chriſti E rgo ꝓphetizāt in noīe chriſti in ſpū aūt diaboli quales ſūt dīnatores Sed ſic diſcernūtur: qm̄ diabolus interdū veradicit. ſpūs aūt ſcūs nunqͣꝫ mentit̉ Cōceſſuꝫ eſt aūt ⁊ diabolo interdū dice̓veritatē: vt mendaciū ſuū rara vēitate cōmendet Si aut nunqͣꝫ diceret verū: nec ad tentationes poteat ꝓficereſeductio eius Demonia eijciūt ī noīechriſti hn̄tes ſpm̄ inimici: magis autēnō eijciūt. ſꝫ eijcere vident̉: colludētibus ſibi demonibꝰ ip̄is: ⁊ iō ſemꝑ eijciūt: ⁊ nunqͣꝫ ſanant Semꝑ aūt illosdemones qͣſi caſtigati clamant: ⁊ nunqͣꝫ qͣſi timentes recedūt Faciunt ⁊ virtutes ẜm ea q̄ diximus nō vtilia ⁊ neceſſaria. ſꝫ inutilia ⁊ vacua In oībusergo ẜm chriſti p̄ceptū diſcutiendi ſūtfructus eorū: Si bona eſt cōuerſatioeorū ⁊ vera cōfeſſio Si aūt aut cōfeſſio cōuerſationi nō cōuenerit aut cō-
uerſatio confeſſioni: falſus eſt.Tunc iurabo illis ꝙ neſcio qͥ eſtis Tūc Uſqꝫ tūc ſuſtinetoqꝛ grandē ira grādis dilatio p̄cederedebet. ⁊ grandis dilatio iuſtius faciteſſe iudiciū dei ⁊ digniorē interitumpeccatorū Sciendū qꝛ peccatotes neſcit deus: qꝛ neqꝫ digni ſunt vt cognoſcantur a deo Sicut enī ⁊ apoſtolusait Cognouit dn̄s qui ſunt ip̄ius: nōquia ip̄os nōº cognoſcit ſꝫ ſuos illoseē nō cognoſcit. ideo qui pereūt nonfuerūt illius Aut quō te deus cognoſcat cū tu cognoſcere deū nolis? Sic̄enī oēs hoīes naturaliter cognoſcūtdeū: nō aūt videntur vere cognoſcere qꝛ nō digne colunt: ſicut ſerui dn̄ꝫ.ſicut factura factorē: ⁊ hoc eſt ẜᵐ naͣturā quidē cognoſcere: nō aūt ẜm voluntatē Sic ⁊ deus naturaliter om̄scognoſcit: ſꝫ n̄ oēs videtur vere cognoſcere: quia nō eos diligit quaſi factor facturā quaſi dn̄s ꝓprios ſeruosEt hoc eſt ẜm naturā cognoſcere. nōaūt ẜm voluntatē. quia omne malumextraneū eſt a deo Iurat aūt chriſtusnō vt ſuā veritatem cōmendet ſꝫ vtillorū incredulitatē cōdemnet Nō eīſi nō iurauerit chriſtus mentitur. ſedvt illi amplius cōfundantur firmiorireſponſo: qm̄ qui mendax eſt neminēputat dicere veritatē neqꝫ ip̄m deumQui enī nō ſeductione diaboli deceptus mentitur ſed ꝓpoſito mēdax ē:nunqꝫ deſinit eſſe mendax neqꝫ poſtmortē Nam mors quidē animā a corpore ſeparat: anime aūt ꝓpoſitum nōimmutat Uis ſcire? Cōſidera eos etiam poſt mortē mentientes. Dn̄e ī nomine tuo hoc ⁊ hoc fecimus Nunqͥdneſciebant ip̄i apud ſe quia nunqͣꝫ dilexerant chriſtū nec fecerant volūtatem eius? Sed putant ſe: ſicut in hocſeculo hoīes deceperunt: ſic ⁊ ibi deū